تأثیر روشهای آموزشی بازی برای درک، آموزش ورزش، ترکیبی (بازی برای درک+ آموزش بازی) و خطی بر خلاقیت کودکان در فوتسال
نویسندگان
1 استادیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه خوارزمی تهران، ایران
2 استاد، گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه خوارزمی تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری، گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی تهران، ایران
4 استادیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه خوارزمی تهران، ایران
doi
10.22059/jmlm.2021.327830.1598چکیده
یافتن بهترین شیوۀ آموزشی مسئلهای است که امروزه توجه بسیاری از محققان، پژوهشگران علوم رفتاری و ورزش را به خود جلب کرده است. در راستای این بحث هدف این تحقیق بررسی تأثیر بازیهای ترکیبی، آموزش بازی برای درک و آموزش ورزش بر خلاقیت فردی و تیمی در مقایسه با روش خطی در بازیهای فوتسال است. جامعۀ آماری تحقیق همۀ کودکان 9-12 سال شهر اهواز بودند (میانگین سن 74/10 سال و انحراف استاندارد=42/1). مداخلات برای مهارتهای فوتسال طراحی شده بود، ازاینرو چهار گروه مشارکتکنندگان (20 نفر در هر گروه) به روش آموزش بازی برای درک، آموزش ورزش، ترکیبی و خطی تمرین کردند. خلاقیت تیمی و فردی با استفاده از تحلیل فیلم ارزیابی شد. تمرینات به مدت دو ماه طی 16 جلسه و هر جلسه یکونیم ساعت ارائه شد. نتایج نشان داد در خلاقیت فردی در پسآزمون اختلاف بین گروهها برای اعمال نامناسب معنادار نیست، ولی برای اعمال مناسب معنادار است. همچنین برای اعمال خلاق و اصیل و همچنین خلاقیت تیمی گروه آموزش بازی برای درک، ترکیبی، آموزش ورزش و خطی بهترتیب بیشترین پیشرفت را داشتند. در همۀ متغیرها اختلاف بین آموزش بازی برای درک و خطی (05/0>P) و ترکیبی و خطی (05/0>P) معنادار بود. نتایج این تحقیق مؤثر بودن روش آموزش بازی برای درک و ترکیبی نسبت به روش خطی را نمایان کرده است که میتواند در مدارس و مهدکودکها کاربرد داشته باشد.