بررسی پژوهشهای تاپ داون و یا باتم آپ (بالا به پایین و بالعکس) در مهارت شنیداری زبان ایرانی در سطح پیش از متوسطه
نویسندگان
1 هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی
2 دانشجوی دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.22054/ltr.2007.6399چکیده
زبانآموزان ایرانی در سطح پیش از متوسطه از کدام یک از روشهای "باتم آپ" و یا "تاپ داون" در مهارت شنیداری استفاده میکنند؟ زبانآموزان 90 نفر شامل 72دختر و 18 پسر بوده و همه آنها در ترم 2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان در رشتههای مترجمی زبان انگلیسی و یا ادبیات انگلیسی مشغول به تحصیل بودند. در این تحقیق 3 آزمایش انجام شد. در آزمایش اول، لغات به طور مجزا آورده شده بود و از زبانآموزان خواسته شد لغت آخر هر تمرین را در جای خالی بنویسند. لغات ممکن بود زبانآموزان را گمراه کند و به همین دلیل لغات دیگری را از نوار میشنیدند. در این آزمایش زبانآموزان قادر بودند لغات را به درستی بشوند و از روش"باتم آپ" استفاده کردند. در آزمایش دوم، از زبانآموزان خواسته شد لغت آخر هر جمله را بنویسند. در این آزمایش، زبانآموزان اشتباه کردند و در نتیجه لغات دیگری را از آنچه که در نوار بود، شنیدند؛ به همین دلیل زبانآموزان در این آزمایش از روش"تاپ داون" استفاده کردند. در آزمایش سوم، لغاتی به کار برده شد که از زبانآموزان با آنها آشنایی نداشتند. در این آزمایش نیز از جملات به جای لغات مجزااستفاده شد. هدف از این آزمایش این بود که تا چه اندازه زبانآموزان در مواجهه با متن اشتباه میکنند و در نتیجه لغتی غلط را که با آن آشنایی دارند، مینویسند و یا تا چه اندازه آماده پذیرش لغت جدیدی هستند. در این آزمایش زبانآموزان هیچکدام از روشهای "باتم آپ" یا "تاپ داون" را بر دیگری ترجیح ندادند. در این آزمایش آنان لغاتی را نوشتند که اصلاً در پیکره آزمون نبود و همچنین تفاوت معنیداری بین استفاده از" آغازه" و" پایانه" لغات وجود نداشت.