تأثیر رضایت از ارتباطهای داخلی بر تعلق خاطر کارکنان با نقش میانجی جذابیت ادراکشده کارفرما، حمایت سازمانی ادراکشده و اجرای قرارداد روانشناختی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده حکمرانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
doi
10.48311/ormr.2025.107376.0چکیده
زمینه و هدف: در عصر حاضر، ارتباطهای داخلی و تعلق خاطر کارکنان نقش مهمی در موفقیت و پایداری سازمانها دارند. پیشرفت فناوری ارتباطها، نیاز به تعاملهای درونسازمانی را افزایش داده است. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر رضایت از ارتباطهای داخلی بر تعلق خاطر کارکنان با نقش میانجی جذابیت ادراکشده کارفرما، حمایت سازمانی ادراکشده و اجرای قرارداد روانشناختی است. روش پژوهش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی– پیمایشی است. جامعه آماری شامل همه کارکنان بانک سامان در استان تهران در سال 1403 (1600 نفر) بود. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 309 نفر تعیین شد و نمونهگیری به روش تصادفی ساده انجام گرفت. دادهها از راه پرسشنامه گردآوری و با نرمافزارهای PLS3 و SPSS تحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان داد که رضایت از ارتباطهای داخلی بر تعلق خاطر کارکنان با ضریب مسیر 233/0، بر حمایت سازمانی ادراکشده با ضریب 744/0، بر جذابیت کارفرما با ضریب 798/0 و بر اجرای قرارداد روانشناختی با ضریب 781/0 اثر مثبت و معناداری دارد. همچنین، جذابیت کارفرما با ضریب 174/0 و اجرای قرارداد روانشناختی با ضریب 312/0 بر تعلق خاطر کارکنان مؤثر بودند، اما اثر مستقیم حمایت سازمانی ادراکشده بر تعلق خاطر با ضریب 083/0 تأیید نشد.نتیجهگیری: بهبود ارتباطهای داخلی بهعنوان عامل محرک اصلی، از راه تقویت جذابیت کارفرما و اجرای قرارداد روانشناختی، منجربه افزایش تعلق خاطر کارکنان میشود. این یافتهها بر ضرورت توجه مدیران بانکها به ارتقای شفافیت ارتباطی، نظارت بر تحقق تعهدات و تقویت تصویرسازمانی بهعنوان راهکارهای کلیدی برای افزایش وفاداری و بهرهوری نیروی انسانی تأکید میکند.