نگرشی نوین به تأثیر زمین‎لرزه بر تغییرات سطح آب زیرزمینی (مطالعه موردی: آبخوان سرپل ذهاب)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مهندسی معدن گرایش اکتشاف، دانشکده معدن، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران.

2 دانشیار گروه مهندسی معدن، دانشکده معدن، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران.

3 دانشیار گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.

doi
10.22034/iwrr.2024.464201.2768
چکیده

براساس مطالعات و مبانی موجود، زلزله باعث تغییر در سطح آب زیرزمینی می‎‌شود؛ ولی تاکنون مکانیسم تغییرات به درستی مشخص نشده است. یکی از اصلی‎‌ترین اهداف این پژوهش، تعیین عواملی است که به طور مستقیم و یا غیر مستقیم در شدت تغییرات سطح آب زیرزمینی پس از زمین‎‌لرزه مؤثر هستند. در این پژوهش برخی از عواملی که باعث افزایش یا کاهش سطح آب زیرزمینی آبخوان سرپل ذهاب پس از زمین‌لرزه 21 آبان 1396 شده‌‎اند؛ بررسی شده است. برای بررسی همبستگی بین عوامل کاهش دهنده و افزایش دهنده سطح آب زیرزمینی با تغییرات سطح آب زیرزمینی از روش رگرسیون خطی تک متغیره و چند متغیره استفاده شد. نتایج نشان‌دهنده همبستگی نسبتاً زیاد مقدار RT (حاصلضرب مقاومت ویژه لایه اشباع در ضخامت زون اشباع) با افزایش سطح آب زیرزمینی است؛ بطوریکه ضریب همبستگی0.70= r است. همچنین، عمق سطح آب زیرزمینی (WTD) با r=0.54 و محدوده کششی گسل امتداد لغز با r=0.48 بترتیب بیشترین همبستگی را با کاهش سطح آب زیرزمینی داشتند.