بررسی رابطة سبکهای یادگیری و سبکهای شناختی در دانشجویان ورزشکار با اثر تعدیلکنندگی مقاطع تحصیلی و جنسیت
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد رفتار حرکتی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 استاد رفتار حرکتی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3 دانشیار رفتار حرکتی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22059/jmlm.2021.328360.1600چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطة سبکهای یادگیری و سبکهای شناختی در بین دانشجویان دختر و پسر با اثر تعدیلکنندگی مقاطع تحصیلی و جنسیت انجام گرفت. بدینمنظور 350 نفر از دانشجویان مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند و پرسشنامههای سبکهای یادگیری کلب (1985) و سبکهای شناختی ویتکین (1971) را تکمیل کردند. دادهها با استفاده از روشهای آماری همبستگی پیرسون، تی مستقل و تحلیل واریانس چندمتغیره بررسی شد. نتایج نشان داد که بین سبکهای شناختی و متغیرهای مربوط به سبکهای یادگیری همبستگی معناداری وجود ندارد. همچنین همبستگی معناداری بین سن و سبکهای شناختی و متغیرهای سبکهای یادگیری بهجز در آزمایشگری فعال مشاهده نشد. با این حال همبستگی معناداری بین سبکهای یادگیری بهدست آمد. نتایج بررسی تفاوتهای گروهی نشان داد که دانشجویان کارشناسی نسبت به دانشجویان کارشناسی ارشد و پسران نسبت به دختران تمایل بیشتری به سمت سبکشناختی وابسته به زمینه دارند. در ادامه تفاوت آماری معناداری بین سطوح تحصیلی و جنسیت در سبکهای یادگیری مشاهده نشد. دانشجویان کارشناسی نسبت به دانشجویان کارشناسی ارشد و پسران نسبت به دختران تمایل بیشتری به سمت سبکشناختی وابسته به زمینه دارند، بهنظر میرسد سبک و جنسیت در ارتباط خود با اولویتها تعامل دارند.