ارزیابی پاسخ رواناب به تغییرات دههای پوشش زمین و فراسنجهای اقلیمی بارش و برف در حوضهی زایندهرود
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تغییرات آب و هوایی، گروه جغرافیا، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
2 استاد آب و هواشناسی، گروه جغرافیا، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
3 استادیار آب و هواشناسی، گروه جغرافیا، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
doi
10.22034/iwrr.2024.191695چکیده
آگاهی از انواع تغییرات پوشش و کاربری سطح زمین در مقیاس حوضهای، بهویژه تغییرات حاصل از فعالیتهای انسانی، بهعنوان دانستههایی بنیادی برای مدیریت و برنامهریزی مبتنی براین دانستهها، از اهمیت ویژهای برخوردار است. این تغییرات بر خصوصیات فیزیکی، هیدرولوژیکی و هیدرولیکی رودخانه تأثیر فراوان دارند. بهمنظور بررسی پاسخ هیدرولوژیکی حوضه آبریز زایندهرود به تغییرات پوشش و کاربری زمین سه دوره آماری 1994-1985، 2004-1995 و 2018-2005 درنظر گرفته شد. نقشههای کاربری زمین در این پژوهش با استفاده از تصاویر ماهوارهای لندست 5 و 7 سنجندههای TM و +ETM بهدست آمد. همچنین، از قابلیت سامانۀ «گوگل ارث انجین» به منظور اخذ تصاویر تصحیح شده ماهوارهای استفاده شد. جهت بررسی تغییرات روزهای برفی از دادههای مدل FLDAS طی دوره آماری 2001 تا 2018 استفاده شد. برای بررسی روند دراز مدت میزان ریزش برف سالانه، پوشش برف و آب معادل ذوب برف از مدل رگرسیون خطی استفاده شد. مقایسه نقشههای کاربری زمین در سه دوره موردنظر نشان داد که سطح پوشش سبز شامل مرتع و جنگل کاهش یافته است. در حالیکه سطح زمینهای انسانساخت و زمینهای کشاورزی افزایش نشان میدهد. مساحت زمینهای انسانساخت از 6/9 درصد در دوره اول به 11/4 درصد در دوره دوم و مساحت زمینهای کشاورزی از 1205 کیلومترمربع در دوره اول به 1332 کیلومترمربع در دوره سوم رسیده است. همچنین، مساحت پوشش برف در دوره دوم و سوم نسبت به دوره اول کاهش را نشان میدهد. مقادیر بدست آمده از تحلیل روند بارش روند معنادار خاصی را نشان نمیدهد. با بررسی روند خطی برف طی دوره آماری 2018-2001 نیز مشخص شد، در پوشش برف، تعداد روزهای برفی و آب معادل ذوب برف روند دادهها کاهشی است؛ اما با مقایسه دورههای موردنظر میتوان فهمید در کاهش دبی زایندهرود تأثیر عوامل انسانی بسیار بیشتر از عوامل اقلیمی است.