افزایش توأمان رفاه کشاورزان و بهرهوری توزیع آب، با احتساب قیمت تمام شده آب مطالعه موردی: شبکه آبیاری دشت قزوین
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره،) قزوین، ایران.
2 دانشجوی دکتری مهندسی منابع آب، گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.
doi
10.22034/iwrr.2023.181576چکیده
افزایش بهرهوری آب یکی از سازوکارهای مدیریت مصرف آب است و ابزارهای اقتصادی نظیر قیمت آب میتواند منجر به کاهش مصرف و افزایش بهرهوری شود. سد طالقان تأمینکننده اصلی آب مورد نیاز بخش کشاورزی دشت قزوین است که در سالهای اخیر به دلایل مختلف نظیر تغییر اقلیم و افزایش جمعیت مقدار آب تخصیص یافته به آن کاهش یافته است. عدم تغییر الگوی کشت و توزیع آب متناسب یا آب تخصیص یافته از یک سو و قیمت پایین آب از سوی دیگر سبب استفاده نادرست از آب در شبکه آبیاری دشت قزوین شده است. در این پژوهش در ابتدا به برآورد قیمت تمام شده آب با استفاده از روابط اقتصاد مهندسی و تأثیر آن بر درآمد کشاورزان در شبکه آبیاری دشت قزوین پرداخته شد. سپس، به بهینهسازی الگوی کشت و توزیع آب در صورت عرضه آب به قیمت هزینه تمام شده آن، با درنظر گرفتن رفاه کشاورزان پرداخته شد. برای بهینهسازی از الگوریتم ژنتیک و برای بررسی بهرهوری آب از دو شاخص CPD و NBPD بهره گرفته شد. قیمت هر متر مکعب آب بر اساس هزینههای تمام شده در شبکه آبیاری دشت قزوین 8595 ریال برآورد شد. نتایج نشان داد عرضه آب با قیمت 8595 ریال در شرایط فعلی، باعث کاهش رفاه کشاورزان میشود. در حالی که با بهینهسازی الگوی کشت و توزیع آب علاوه بر تأمین رفاه کشاورزان، مقدار تقاضای آب به میزان قابل توجهی کاهش مییابد و متوسط شاخص CPD حدود 69/4 درصد نسبت به وضعیت فعلی افزایش مییابد؛ بنابراین افزایش قیمت آب بدون بهینهسازی الگوی کشت و توزیع آب در شبکه آبیاری دشت قزوین نمیتواند راهکار مناسبی برای مدیریت منابع آب باشد.