تأثیر تحریک جریان مستقیم جمجمهای بر اجرای مهارت پرتاب منطقهای در بسکتبالیستهای ماهر
نویسندگان
1 پزشک متخصص مغز و اعصاب، گروه روان پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی دکترای رفتار حرکتی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
3 استاد، گروه رفتار حرکتی و مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
doi
10.22059/jmlm.2020.294648.1478چکیده
استفاده از تحریک جریان مستقیم جمجمهای (tDCS) برای بهبود حالات خلقی، یادگیری دروس، بازتوانی همواره سالها مورد توجه بوده و آزمایش کاربرد آن در اجرای مهارتهای واقعی ورزشی در مرحلۀ ابتدایی است. در این مطالعه تأثیر tDCS آندی بر اجرای مهارت پرتاب منطقهای در بسکتبالیستهای ماهر بررسی شد. این پژوهش از نوع نیمهتجربی است و با طرح تکرار سنجش با دو گروه کنترل و شم انجام گرفت. 26 بازیکن بسکتبالیست مرد ماهر بهطور تصادفی در دو گروه تجربی و شم قرار گرفتند و به مدت 3 جلسه در 3 روز متوالی تحت مداخلۀ tDCS قرار گرفتند. شرکتکنندگان الگوی نورانی مهارت پرتاب منطقهای بسکتبال مربوط به دو بازیکن نخبه را مشاهده کردند. بعد از آن، شرکتکنندگان گروه تجربی به مدت 20 دقیقه tDCS با شدت یک و نیم میلیآمپر در محل قشر پیشحرکتی دریافت کردند، درحالیکه برای گروه شم تحریک ساختگی ایجاد شد. پس از مداخله، شرکتکنندگان هر دو گروه به اجرای مهارت پرتاب منطقهای پرداختند. پسآزمون و پیگیری بهترتیب یک و هفت روز پس از مداخله اخذ شد. از آزمون تحلیل واریانس مختلط دوعاملی، t مستقل و t همبسته برای تحلیل دادهها استفاده شد. یافتهها نشان داد که tDCS تفاوتی در اجرای مهارت بین دو گروه در مرحلۀ مداخله ایجاد نکرد، ولی در مرحلۀ آزمون موجب بهبود چشمگیر مهارت در گروه تجربی در برابر گروه شم شد. یافتهها نشان میدهد که tDCS این پتانسیل را دارد که بهعنوان مداخلۀ مفید برای بهبود اجرای مهارت پرتاب منطقهای در بسکتبال مورد توجه قرار گیرد.