بررسی اثر دما و زمان اقامت در بازیافت اجزاء فیلتر روغن به روش پیرولیز

نویسندگان

1 گروه فرایند، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

2 دانشگاه تربیت مدرس دانشکده شیمی

doi
10.22034/jfnc.2024.425226.1365
چکیده

فیلترهای روغن استفاده شده هم خطرات زیست‌محیطی فراوانی را در بردارند و هم حاوی اجزاء ارزشمندی برای استفاده مجدد هستند که بازیافت آن‌ها را توجیه می‌کنند. در این طرح در میان روش‌های مختلف بازیافت از روش پیرولیز استفاده شده است. در این مطالعه رفتار هر یک از مواد تاثیرگذار در تولید باقی‌مانده (روغن کارکرده، واشر لاستیکی، کاغذ فیلتر) با تغییر دو پارامتر دما و زمان اقامت به‌صورت جداگانه بررسی شد. آزمایش‌ها در دماهای 360، 440 و 520 درجه سانتی‌گراد و دو زمان اقامت 30 و 90 دقیقه با جریان نیتروژن ثابت 200ml/min انجام شده و میزان باقی‌مانده تولیدی پس از هر آزمایش‌ اندازه‌گیری شد. در پیرولیز روغن کارکرده با افزایش دما و زمان اقامت، تولید باقی‌مانده به دلیل پیشروی واکنش‌های شکست حرارتی اولیه خوراک ابتدا کاهش یافت و سپس به دلیل شروع شکست حرارتی ثانویه مواد هیدروکربنی موجود در راکتور کمی افزایش یافت. در پیرولیز واشر لاستیکی با افزایش دما و زمان اقامت، روند تولید باقی‌مانده همواره کاهشی بود. این رفتار نشان‌دهنده پیشرفت واکنش پیرولیز و شکست حرارتی اولیه مواد و همچنین تبخیر مواد هیدروکربنی جامد واشر در دما های بالا است. در بررسی تاثیر دما و زمان ماند بر پیرولیز کاغذ فیلتر مشاهده شد که در اثر افزایش دما و زمان ماند بازده باقی‌مانده تولید شده کاهش یافت که می-تواند در اثر شکست حرارتی اولیه کاغذ فیلتر یا شکست حرارتی دوباره باقی‌مانده باشد.