مقایسه اثر بخشی طرحواره درمانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به شیوه گروهی بر راهبردهای تنظیم هیجانی بیماران سوء مصرفکننده مواد
نویسندگان
1 Assistant professor of psychology, Department of Psychology, Islamic Azad University, Quchan, Iran
2 Ph.D. student of psychology of health, Islamic Azad University, Torbat-e- Jam, Iran
3 Assistant professor of psychology, Department of Psychology,, Islamic Azad University, Torbat-e-Jam, Iran
doi
10.22038/jfmh.2020.17096چکیده
مقدمه: این مطالعه با هدف مقایسه اثربخشی طرحواره درمانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به شیوه گروهی بر راهبردهای تنظیم هیجانی سوء مصرفکنندگان مواد انجام شد.روش کار : جامعه آماری پژوهش حاضر را تمامی مردان دچار سوء مصرف مواد شهر مشهد در سال 1397 تشکیل دادند. نمونه پژوهش شامل 60 نفر از مردان سوء مصرف کننده مواد بودند که به صورت هدفمند انتخاب شدند و در سه گروه طرحوارهدرمانی، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و شاهد قرار گرفتند. دو گروه آزمون 10 جلسه 90 دقیقه ای درمان، دریافت نمودند. همه آزمودنیها پرسشنامه تنظیم هیجانی(گراتز و رومر، 2004) را در پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری سه ماه تکمیل کردند.داده ها با کمک آمار توصیفی، آزمون کولموگروف-اسمیرنوف، تحلیل کوواریانس و نرم افزار SPSS تحلیل شدند.یافتهها: نتایج نشان داد که هر دو گروه طرحوارهدرمانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در مقایسه با گروه شاهد کاهش معنیداری را در راهبردهای ناسازگار و افزایش معنیداری را در راهبردهای سازگار تنظیم هیجانی نشان دادند. تفاوت بین سه گروه در مرحله پسآزمون (119/8=F؛ 001/0>P) و پیگیری (907/6 =F؛ 002/0>P) معنیدار بود. همچنین بین دو گروه درمانی در راهبردهای سازگار تنظیم هیجانی تفاوت معنیداری مشاهده نشد .نتیجه گیری: به نظر می رسد، طرحواره درمانی مؤثرتر از درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بوده و باعث کاهش راهبردهای ناسازگار تنظیم هیجانی بیماران سوء مصرف کننده مواد گردیده است. این اثر در مرحله پیگیری نیز حفظ شد.
