ارزیابی عملکرد سیستم های فعال و غیر فعال بر کاهش مصرف انرژی ساختمان مبتنی بر شرایط آسایش
نویسندگان
1 دانشکدۀ مهندسی مکانیک و انرژی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشکدۀ مهندسی مکانیک و انرژی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22059/ses.2025.400478.1180چکیده
این مطالعه به ممیزی انرژی در یک ساختمان با کاربری اداری میپردازد که هدف آن، افزایش بهرهوری انرژی و کاهش انتشار گازهای گلخانهای است. در این راستا، از روشهای غیر فعال (شامل تغییر الگوهای مصرف، عایقبندی، اصلاح ابعاد و موقعیت پنجرهها) و فعال (شامل بهبود کارایی سیستمهای روشنایی و تهویه و جایگزینی منابع) استفاده شده است. بالاترین مصرف برق در این ساختمان به برق اتاقها (4/55 درصد) و سیستمهای سرمایشی (4/22 درصد) مربوط میشود و یخچالها و سیستمهای روشنایی ۹/۵۶ درصد از گرمای ناخواستۀ داخلی را تولید میکنند. نتایج نشان میدهد کاربست روشهای فعال در کاهش مصرف انرژی سیستمهای سرمایش و گرمایش و روشهای غیر فعال در کاهش مصرف برق و گاز اتاقها بیشترین تأثیر را داشته و مصرف برق و گاز بهترتیب 73/58 درصد و 39/59 درصد کاهش یافته است. بهبود الگوی استفاده از تجهیزات اداری و روشنایی، تأثیر بیشتری بر کاهش مصرف برق (۶/۸۱ درصد) داشته است. همچنین، ظرفیت کویلهای گرمایش و سرمایش بهترتیب ۷۰/۵۷ درصد و ۶۹/۷۱ درصد کاهش مییابد. بیشترین مصرف انرژی در تأمین گاز داخلی برای گرمایش و برق برای سرمایش بوده که پس از اجرای استراتژیهای بهینهسازی انرژی بهترتیب 89/7 و 97/33 مگاوات ساعت کاهش یافته است. بار اوج گرمایش و سرمایش نیز در صورت اعمال سیاستهای پیشنهادی بهترتیب 8/88 درصد و 7/65 درصد کاهش و شرایط آسایش محیطی کاربران ۶۵ درصد افزایش خواهد یافت. این نتایج نشاندهندۀ اهمیت بهینهسازی مصرف انرژی در ساختمانها و تأثیر آن بر بهبود شرایط زیستمحیطی است.