فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در سال‌های اخیر، رژیم‌های گیاه‌خواری به‌عنوان سبک‌های تغذیه‌ای نوین با استقبال گسترده‌ای مواجه شده‌اند. این مقاله با رویکردی میان‌رشته‌ای، به تحلیل تطبیقی رژیم گیاه‌خواری از منظر علوم تغذیه و آموزه‌های اسلامی می‌پردازد. در بخش نخست، یافته‌های علمی نشان می‌دهند که رژیم گیاه‌خواری در کوتاه‌مدت می‌تواند به بهبود شاخص‌های سلامت مانند کاهش وزن، فشارخون و کلسترول کمک کند، اما در بلندمدت ممکن است با کمبودهای تغذیه‌ای جدی همراه باشد. در مقابل، رژیم متعادل همه‌چیزخواری، در صورت رعایت اصول تغذیه‌ای، می‌تواند نتایج مشابهی داشته و از نظر تأمین ریزمغذی‌ها پایدارتر باشد.در بخش دوم، آموزه‌های قرآنی و روایی مرتبط با تغذیه بررسی‌شده‌اند. قرآن کریم انسان را موجودی همه‌چیزخوار معرفی می‌کند و مصرف گوشت را مجاز و در مواردی توصیه‌شده می‌داند، مشروط بر رعایت اعتدال و پرهیز از اسراف. در روایات اهل‌بیت علیهم‌السلام نیز تأکید شده که ترک کامل گوشت نه‌تنها مطلوب نیست، بلکه مورد نهی قرارگرفته است؛ درحالی‌که افراط در مصرف آن نیز نکوهش شده است؛ بنابراین، اسلام الگویی متوازن ارائه می‌دهد که بر پایه‌ همه‌چیزخواریِ معتدل و پرهیز از اسراف استوار است. نتیجه این مطالعه آن است که گیاه‌خواری می‌تواند به‌عنوان روشی درمانی و موقتی برای برخی شرایط جسمانی مفید باشد، اما ترک دائمی گوشت با آموزه‌های اسلامی سازگار نیست. سبک تغذیه‌ای اسلامی، با تأکید بر اعتدال، تنوع غذایی و تربیت اخلاقی، الگویی پایدار و سلامت‌مدار برای زندگی بلندمدت ارائه می‌دهد.