توسعه توابع خسارت سیلاب شهری در ساختمان های مسکونی (مطالعه موردی: شهر رشت)
نویسندگان
1 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.
2 گروه پایش منابع آب، پژوهشکده محیط زیست جهاد دانشگاهی، رشت، ایران.
3 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.
doi
10.22034/iwrr.2023.178385چکیده
سیلابها در مناطق شهری همواره با خسارتهای جانی و مالی همراه بودهاند. در حالی که برآورد میزان خسارت وارد بر محتویات داخلی ساختمانهای مسکونی در سیلاب اهمیت زیادی دارد، مدلهای موجود تنها به برآورد میزان خسارت مستقیم وارده بر سازه ساختمان پرداخته و سپس در بهترین حالت خسارت وارد بر محتویات داخل ساختمان را به صورت درصدی از خسارت وارد بر سازه برآورد مینمایند. با توجه به عدم دقت روشهای موجود و درنظر گرفتن این نکته که چنین تحقیقی تاکنون در ایران انجام نشده است، در این پژوهش تعیین میزان خسارت مستقیم وارد شده بر محتویات داخل ساختمانهای مسکونی اعم از منقول و غیر منقول با جزئیات کامل مورد توجه قرار گرفته است. مطالعه در پنج محله با سطوح متنوع اقتصادی در شهر رشت صورت گرفت و از طریق پرسشنامه از 381 فرد ساکن در منطقه وسایل موجود در منازل ارزیابی و به قیمت روز ارزشگذاری شد. در نهایت منحنیهای خسارت سیلاب برای کلیه اقلام منقول و غیرمنقول بر حسب عمق ارائه و نتایج حاصل از آنها با نتایج بهدست آمده از مهمترین توابع خسارت مورد استفاده در سطح دنیا مقایسه شد. متوسط خسارت سیلاب محاسبه شده توسط مدل توسعه یافته تا عمق یک متر کمتر و از این عمق به بعد بیشتر از مدلهای جهانی بود. این امر گویای نیاز به تولید توابع خسارت ناشی از سیلاب شهری در سطح ملی است. روش مورد استفاده در این تحقیق و همچنین توابع بدون بعد خسارت توسعه داده شده قابل توصیه برای بسیاری از مناطق شهری مشابه در سطح ایران است.
