مقایسه ی نظریه ی ولایت از دیدگاه شیخ محی الدین محمودی، شیخ محمود شبسثری، عطار نپشابوری و علامه طباطبایی

نویسندگان

1 هیئت علمی دانشگاه ایذه

2 هیئت علمی دانشگاه شیراز

doi
10.22054/ltr.2006.6367
چکیده

محی الل ین عربی یکی از بزرگان محرفان اسلامی است که وی را پدر عرفان اسلامی نیز گفته اند. ه ژ در سال ٦٣٨ )_ .ق( وفات یافت و تقریبا همه عرفای بعد از وی از آثار او متاثر بوده اند . محی الدین مانند سایر عرفای سنی مذهب به فقه اهل سنت عمل می کرد ٠ است ولی مطالعه آثار وی بیانگر تفکر شیعی اوست. به طوریکه به امامت اهل بیت علیهم السلام به کرات در جای جای کتاب عظیم خودیعنی فتوحات مکیه اشاره کرده. است و نیز ذر فصوص الحکم و شجرهالکون در این زمینه اشاراتی دارد بدان که ولایت همان محیط عامه و دایر. کبری اسمت که خدا هر که را بخواهد انتخاب می کند که نبوت و رسالت از احکام ولایت اند. محی الدین در ادامه گفتار خود ٠ ولایت عظمی را متعلق به رسول اکرم ص( م‌یداند که وی قطب عالم امکان و قطب الاقطاب هستی است.از ید او قطب عالم هستی حقیقت محمدیه صلی اثه علیه و آله است که قبل از رسالت وی این قطبیت و حقیقت محمدی در انبیا قبلی تجلی کرد ه بوده است و بعد از زمان رسالت ختمیه به اقطاب است وی انتقال یافته است.

کلیدواژه‌ها