تحلیل چندمعیارۀ مکانی برای توسعۀ انرژی خورشیدی در استان البرز: مطالعۀ موردی مکانیابی و اثرات زیستمحیطی نیروگاه ۱۰ مگاواتی فتوولتائیک
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مهندسی سیستمهای انرژی دانشکدۀ مهندسی انرژی و منابع پایدار، دانشکدگان علوم و فناوریهای میانرشته ای دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری مهندسی سیستمهای انرژی دانشکدۀ مهندسی انرژی و منابع پایدار، دانشکدگان علوم و فناوریهای میانرشته ای دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری مهندسی سیستمهای انرژی دانشکدۀ مهندسی انرژی و منابع پایدار، دانشکدگان علوم و فناوریهای میانرشته ای دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی انرژیهای تجدیدپذیر، دانشکدۀ مهندسی انرژی و منابع پایدار، دانشکدگان علوم و فناوریهای میانرشته ای دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/ses.2025.394064.1138چکیده
از جمله ملاکهای دستیابی هر کشور به توسعۀ پایدار، میزان استفاده از منابع تجدیدپذیر است. اولین قدم برای بهرهگیری از این منابع، پتانسیلسنجی مناطق به منظور شناسایی مناسبترین مکان برای احداث نیروگاههای برق با منبع انرژی تجدیدپذیر و یا نصب تجهیزات مورد نظر است. از میان منابع تجدیدپذیر، انرژی خورشیدی به دلیل داشتن مزایای فراوان بهشدت مورد توجه قرار گرفته و تجهیزات بهرهبرداری از آن با سرعت زیادی در حال پیشرفت است. در مقالۀ پیش رو به بررسی پتانسیل انرژی خورشیدی در استان البرز پرداخته شده است و براساس نقشههای حاصل از نرمافزار سیستم اطلاعات جغرافیایی، مکانهای مناسب برای تولید توان از سیستمهای فتوولتائیک محاسبه شده و در دو دسته به منظور احداث نیروگاه با پتانسیل تابش خورشیدی متوسط و خوب قرار داده شدهاند. در نهایت، کل توان الکتریکی قابل استحصال از آنها تخمین زده شده است. با مقایسۀ مقدار توان تولیدی این نیروگاه با یک نیروگاه حرارتی، میزان کاهش انتشار آلاینده طی یک سال، محاسبه شده است. با توجه به نتایج بهدستآمده، احداث یک نیروگاه 10 مگاواتی در مناطق میانی شهرستان ساوجبلاغ و کرج، باعث جلوگیری از انتشار 8200 تن کربن به صورت سالانه میشود و با احداث همین نیروگاه در شهرستان اشتهارد و قسمتهایی از نظرآباد، میتوان از انتشار 7400 تن کربن به صورت سالانه جلوگیری کرد.