بررسی و تحلیل پدیده اثر بازگشتی پسا مدرن سازی آبیاری و ملاحظات لازم
نویسندگان
1 دانشیار پژوهش مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی؛ سازمان تحقیقات، آموزش، و ترویج کشاورزی؛ کرج؛ ایران.
2 استادیار پژوهش مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش، و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.
doi
10.22034/iwrr.2023.178244چکیده
مدرنسازی آبیاری به طور عمده در قالب توسعه سیستمها و فناوریهای نوین آبیاری، سیاستی است که در تعدادی زیادی از کشورهای توسعه یافته و یا در حال توسعه جهان، به خصوص کشورهای مناطق خشک و نیمه خشک، از جمله کشور ایران، در حال انجام است. اهداف عمده مدرن سازی آبیاری در این کشورها شامل افزایش راندمان آبیاری (Irrigation Efficiency)، ارتقاء بهره وری آب (Water Productivity)، و در نهایت کاهش مصرف آب آبیاری و صرفه جوئی در منابع آب کمیاب، میباشد. این در حالی است که مطالعات مختلف نشان دادهاند که افزایش راندمان آبیاری و ارتقاء بهرهوری آب از طریق توسعه کاربرد سیستمهای کارا و مدرن آبیاری بعضاً منجر به صرفهجویی واقعی و کاهش مصرف آب کشاورزی به اندازه مورد انتظار نشده و یا بالعکس سبب افزایش آن نیز شده است. این پدیده "اثر بازگشتی" (Rebound Effect) آب نامیده شده است. مفهوم پدیده اثر بازگشتی آن است که با استفاده از فناوریهای آبیاری کارآتر، راندمان آبیاری و بهرهوری آب افزایش مییابد ولی بخشی یا تمام آب صرفهجویی شده مورد انتظار ممکن است با مصرف آب بیشتر جبران (Offset) و بیاثر شود. معیارهای جلوگیری از اثر بازگشتی مبتنی بر این فرض است که افزایش %1 در راندمان کل آبیاری (آب ذخیره شده در منطقه توسعه ریشه گیاه به کل آب تحویلی از منبع آب (شامل انتقال، توزیع، و کاربرد))، مستلزم کاهش %1 در مصرف آب کشاورزی است. عوامل مؤثر و دلایل وقوع پدیده اثر بازگشتی به طور عمده عبارتند از: افزایش سطح زیر کشت فاریاب به دنبال کاهش مصرف آب در اثر کاربرد فناوری، افزایش تبخیرتعرّق به دلیل تغییر در الگوی کشت محصولات (گسترش کشت محصولات پرآببر و در عین حال اقتصادیتر)، افزایش عملکرد محصول (ناشی از مدیریت بهتر آب و تنش آبی کمتر به محصول، استفاده مطلوب از سایر نهادههای تولید)، کاهش در کمیّت و کیفیت جریانات برگشتی (Return flows) (ناشی از افزایش راندمان آبیاری، کم آبیاری محصولات برای تأمین آب کافی برای سطح زیر کشت افزایشیافته به دلیل کم ابیاری و تامین آب لازم برای سطح بزرگتر) و در نتیجه کاهش آبشویی و شوری ثانویه خاک. در مجموع نیاز است ادبیات موضوع جاریسازی شده و پس از تعیین میزان اثر بازگشتی، و تجزیه و تحلیلهای لازم، هشدارهای مرتبط به سیاستگذاران و مسئولین توسعه فناوریهای نوین آبیاری برای اتخاذ سیاست مناسب و اقدام به منظور اجرای راهکاری از نوع فنی، اقتصادی- اجتماعی و سیاستی لازم داده شود.