اثر سطوح مختلف مخمر زنده بر سلامت و عملکرد شکمبه گاوهای تغذیه‌شده با جیره‌های حاوی غلظت پایین و بالا کربوهیدرات های غیر فیبری

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.

2 دانشیار، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.

3 استادیار، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، کرج، ایران.

4 دانشیار، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.

doi
10.22059/jap.2021.311093.623562
چکیده

هدف از این پژوهش بررسی تأثیر مصرف سطوح مختلف مخمر زنده بر سلامت و عملکرد شکمبه گاوهای شیری تغذیه‌شده با جیره­های حاوی سطوح مختلف کربوهیدرات­های غیر فیبری بود. در این آزمایش،  از شش رأس گاو شیری فیستولاگذاری‌شده در قالب طرح مربع لاتین گردان با شش دوره زمانی (14 روزه) و شش جیره مختلف استفاده شد که تیمارهای آزمایش شامل 1- سطح کربوهیدرات­های غیر­فیبری پایین بدون مخمر، 2- سطح کربوهیدرات­های غیر­فیبری پایین همراه با پنج گرم مخمر، 3- سطح کربوهیدرات­های غیرفیبری پایین همراه با 10 گرم مخمر، 4- سطح کربوهیدرات‌های غیر­فیبری بالا بدون مخمر، 5- سطح کربوهیدرات­های غیر­فیبری بالا همراه با پنج گرم مخمر و 6- سطح کربوهیدرات­های غیرفیبری بالا همراه با 10 گرم مخمر بود. مصرف ماده خشک روزانه، فعالیت نشخوار، فراسنجه­های شکمبه­ای و متابولیت­های خونی در هر دوره اندازه­گیری شد. مصرف ماده خشک، فعالیت نشخوار و قابلیت هضم مواد مغذی، pH و میانگین دمای شکمبه تحت تأثیر تیمارهای آزمایش قرار نگرفت. شاخص­های عمومی سلامت و پلاسمای خون نیز تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفتند. به‌طورکلی نتایج این آزمایش نشان داد افزودن مخمر زنده به جیره‌هایی با  غلظت مختلف NFC  تأثیری بر عملکرد شکمبه­، قابلیت هضم مواد مغذی خوراک و متابولیت­های خونی ندارد.