فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: گریه، نخستین نشانه زندگی نوزاد و زبان بی‌کلام برای ابراز نیازها و احساسات اوست. گریه و خنده، دو جلوه الهی هستند که هریک پیام‌های درونی انسان را به شکلی نافذ به جهان منتقل می‌کنند. هرچند برخی، در سایه‌ شک و تردید، گریه بر اهل‌بیت (علیهم‌السلام) را به چالش کشیده و کارکردهای مثبت آن را انکار کرده‌اند و مدعی اند گریه مایه افسردگی است، اما پژوهش‌های متعددی خلاف این ادعا را اثبات کرده‌اند. ازاین‌رو، نمی‌توان آن را صرفاً به عنوان عاملی منفی تلقی کرد. این پژوهش با نگرشی علمی و دینی، به بررسی رابطه عمیق میان ابعاد پزشکی و معنوی گریه بر امام حسین (علیه‌السلام) در مکتب تربیتی شیعه می‌پردازد تا معنایی نوین برای این عمل معنوی ارائه ‌دهد.روش بررسی: این تحقیق با رویکرد توصیفی-تحلیلی و استفاده از منابع روایی، تاریخی و پژوهش‌های کمی موجود و با نگرشی تحلیل گرایانه انجام‌شده است.یافته ها: یافته‌ها نشان می‌دهد؛ گریه بر اهل‌بیت (علیهم‌السلام) به‌طورکلی و گریه بر امام حسین (علیه‌السلام) به‌طور ویژه، نقش بنیادینی در فرآیند انسان‌سازی، جامعه‌سازی و تمدن سازی دارد. این نقش در سه حوزه اصلی تربیت اسلامی (بینشی، گرایشی و کنشی) متجلی می‌شود. افزون بر این، گریه بر اهل‌بیت (علیهم‌السلام) دارای کارکردهای چندوجهی است که می توان به‌عنوان عاملی مؤثر در رویکردهای روان درمانی، معنا درمانی و... موردتوجه قرار داد.نتیجه گیری: گریه بر امام حسین (علیه‌السلام)، علاوه بر آثار فیزیولوژی و نوروبیولوژی در حوزه پزشکی دارای آثار معنوی است، همچنین سلامت روان را تقویت، پیوندهای اجتماعی را تحکیم، آگاهی جمعی و روحیه مقاومت در برابر ظلم را ارتقاء و تاب‌آوری فردی را افزایش می‌دهد