جایگاه قانون جامع رسانههای همگانی در جمهوری اسلامی ایران (ضرورتیابی و امکانسنجی قانون و اقتضاهای برآمده از آنها)
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات، دانشگاه امام صادق (ع)
2 دانشجوی دکتری معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات، دانشگاه امام صادق (ع)
doi
چکیده
در سالهای اخیر، در جمهوری اسلامی ایران نسبت به «قانون جامعنویسی» در حوزة رسانهها توجه ویژهای صورت گرفته است؛ بهطوریکه در مادة 116 قانون برنامة چهارم توسعه و مادة 10 قانون برنامة پنجم توسعه، دولت مکلف به تدوین قانون جامع رسانههای همگانی شده است. این مقاله تلاش دارد در واکاوی تفصیلی نسبت به جایگاه و اهمیت این قانون در جمهوری اسلامی ایران به سه مسئله بپردازد: اول آنکه، آیا تدوین قانون جامع رسانههای همگانی ضروری و مورد نیاز است؟ (ضرورتیابی) دوم آنکه، با فرض ضروری بودن آن، با توجه به گذشت تقریباً هفت سال از تصویب برنامة چهارم توسعه، چرا این قانون تدوین نشده است؟ (امکانسنجی) سوم آنکه با توجه به ضرورتیابی و امکانسنجی قانون، الزامها، بایستهها و اقتضاهای قانون چیست؟ (الزامهای قانون) این مقاله، ضمن پاسخگویی مثبت به سؤال اول و بیان علل عدمتدوین قانون در پاسخ به سؤال دوم، بهعنوان جمعبندی و جهت ترسیم جایگاه قانون جامع رسانههای همگانی، اقتضاهای برآمده از ضرورتهای تدوین قانون (نیازسنجی) و موانع پیشروی آن (امکانسنجی)، مطرح و پیشنهادهایی برای تدوین یک قانون کارآمد و مفید ارائه میشود.
