ارزیابی نسبت سطح پنجره به سطح کف، فرم و موقعیت پنجره با توجه به آسایش بصری و مصرف انرژی در نمای شمالی ساختمانهای اداری تهران
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مهندسی معماری با گرایش انرژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجفآباد، اصفهان
2 استادیار اقلیمشناسی، دانشگاه افسری امام علی(ع)، تهران، ایران
doi
10.22059/ses.2025.386807.1109چکیده
پنجرهها اصلیترین جزء هر ساختمان در ورود نور روز به درون فضا هستند، توجه به نوع کاربری و زمان استفاده از فضا در کنار توجه به اقلیم است که میتواند نور روز را به نور غالب در ساختمان تبدیل کند، و تنها در این صورت است که بهرهبرداران و ساکنان فضا احساس آسایش بصری مطلوبی را تجربه میکنند و در نتیجه، میزان انرژی مصرفی برای روشنایی و آسایش حرارتی هم کاهش مییابد. هدف این پژوهش، بررسی شاخصههای پنجره با رویکرد آسایش بصری و سپس بررسی مصرف بهینۀ انرژی پنجرههای با نور روز مطلوب در ساختمانهای اداری تهران است. به همینمنظور، بهینهیابی پنجرهها بر مبنای مدلسازی و شبیهسازی سناریوها در نرمافزار دیزاین بیلدر، صورت گرفته است. نتایج نشاندهندۀ نقش مؤثر نسبت مساحت پنجره به سطح کف (WFR)، موقعیت و شکل پنجره در میزان روشنایی فضای داخل است، به گونهای که بر اساس بررسیها شکل مستطیل افقی (با نسبت 1.5/1) و نسبت مساحت پنجره به سطح کف فضای داخل برابر با 20 درصد در موقعیت بالا میتواند یکی از گزینههای کارا برای پنجرههای نمای شمالی ساختمان اداری شهر تهران باشد.