تاثیر بازدید منزل بر خودکارآمدی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی: کارآزمایی بالینی
نویسندگان
1 مربی بهداشت و روان پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2 کارشناسی ارشد روان پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
3 مربی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
4 مربی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22038/jfmh.2019.14803چکیده
مقدمه: یکی از مشکلات اساسی بیماران مزمن از جمله بیماران مبتلا به اسکیزوفرن، مشکل در توانمندی جهت مراقبت از خود و تحمیل بار روانی به خانواده می باشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر بازدید منزل بر خودکارآمدی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیا انجام شد.روش کار: در این کارآزمایی بالینی دو گروهه 60 بیمار اسکیزوفرنی به صورت تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. برای بیماران گروه مداخله، برنامه بازدید منزل براساس روش مدیریت گروهی سلامت روان جامعه نگر به مدت 2 ماه (4 تا 6 جلسهی 45 تا 60 دقیقه ای) و برای بیماران گروه کنترل، اقدامات روتین بخش انجام شد. خودکارآمدی بیماران هر دو گروه با پرسشنامه خودکارآمدی عمومی قبل از مداخله و انتهای ماه دوم سنجیده شد. جهت تحلیل داده ها از نرمافزار آماری SPSS نسخه 16 و آمار توصیفی و آزمونهای تی مستقل، من ویتنی، تی زوجی، ویلکاکسون، کای اسکوئر و دقیق کای اسکوئر استفاده شد.یافتهها: میانگین نمره خودکارآمدی بیماران دو در مرحله قبل از مداخله تفاوت آماری معنی داری ندارد (52/0=p) ولی در بعد از مداخله، میانگین نمره خودکارآمدی بیماران گروه مداخله بصورت آماری معنی داری بیشتر از بیماران گروه کنترل است (001/0>P). همچنین نتیجه آزمون ویلکاکسون نشان داد، میانگین نمره خودکارامدی بیماران گروه مداخله نسبت به قبل مداخله افزایش معنی داری دارد (001/0>P).نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان دهنده تاثیر مثبت برنامه بازدید منزل در بهبود خودکارآمدی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیا می باشد، لذا توصیه میشود از این برنامه در توانمندسازی این بیماران استفاده شود.