ارتباط ابعاد بهزیستی روانشناختی با رضایت از زندگی و خودتنظیمی
نویسندگان
1 دانشکده روان شناسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران
doi
10.22038/jfmh.2019.13401چکیده
مقدمه: این پژوهش با هدف بررسی تاثیر ابعاد بهزیستی روانشناختی بر رضایت از زندگی و خودتنظیمی کارمندان زاهدان انجام شد.روشکار: در این پژوهش توصیفی همبستگی در سال 1395، 500 نفر از کارمندان دانشگاه به صورت نمونهگیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه بهزیستی روانشناختی 18 سئوالی ریف، مقیاس رضایت از زندگی 5 سئوالی و پرسشنامه خودتنظیمی میلر و براون بود. تحلیل دادهها با آمار توصیفی، همبستگی پیرسون، رگرسیون گام به گام و نرمافزارSPSS نسخهی 24 انجام شد.یافتهها: نتایج نشان داد پنج بعد بهزیستی روانشناختی با رضایت از زندگی در سطح 99/0 ارتباط مثبت و معنیداری داشتهاند. خودتنظیمی با استقلال، ارتباط مثبت با دیگران و هدفمندی در زندگی، ارتباط مثبت و معنیداری داشته است که ارتباط مثبت با دیگران، رشد شخصی، استقلال، پذیرش خود و تسلط بر محیط به ترتیب به میزان 49/6% - 13/6% - 91/5% - 78/5% و 74/5% واریانس را برای رضایت از زندگی و همچنین استقلال به میزان 31/21% واریانس را برای خودتنظیمی تبیین کرد.نتیجهگیری: به نظر میرسد ابعاد بهزیستی روانشناختی بر رضایت از زندگی و خودتنظیمی، موثر بوده و باید برنامههای آموزشی در زمینهی بهزیستی روانشناختی و فراهم کردن شرایط و امکانات برای افزایش رضایت از زندگی و خودتنظیمی کارمندان، مورد استفاده قرار گیرد.