بررسی و تحلیل وضعیت سازگاری کشاورزان حوضه زایندهرود در مواجهه با خشکسالی و شناسایی راهکارهای آن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری برنامهریزی روستایی، گروه جغرافیا، دانشکده جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
2 استادیار گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی عمران و حملونقل، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
چکیده
امروزه خشکسالی بهعنوان مخربترین و زیانآورترین پیامد ناشی از تغییرات اقلیمی، گستره کره خاکی را بهصورت فزایندهای تحت تأثیر قرار داده است. یکی از مهمترین راهبردهای مواجهه با خشکسالیهای ویرانگر، شناخت و سازگاری در برابر آن است که میتواند اثرات منفی خشکسالی را تا حد زیادی کاهش دهد. هدف پژوهش کمّی و کاربردی حاضر، بررسی و تحلیل وضعیت سازگاری کشاورزان با خشکسالی و شناسایی راهکارهای مواجهه با آن است که بهصورت مطالعه موردی در میان کشاورزان حوضه زایندهرود (روستاهای نکوآباد، حسنآباد، هراتمه، جوشان و مزرعهچه) در استان اصفهان انجامگرفته است. جامعه آماری پژوهش را نیز کلیه کشاورزان حوضه زایندهرود تشکیل میدهد که از میان آنها، 200 نفر بهعنوان نمونه آماری برای دستیابی به اهداف پژوهش بهصورت کاملاً تصادفی انتخاب شدهاند. ابزار اصلی پژوهش برای گردآوری دادههای پرسشنامه محقق ساخته است. برای تجزیهوتحلیل دادههای گردآوریشده از آزمون مقایسه میانگین، جدول توزیع فراوانی و فن تحلیل عاملی اکتشافی در نرمافزار SPSS استفاده بهعملآمده است. نتایج پژوهش نشان داد میانگین محاسبهشده برای سازگاری کشاورزان در برابر خشکسالی با مقدار 2/165، در سطح 95 درصد اطمینان به لحاظ آماری، پایینتر از حد متوسط بوده است. نتایج تحلیل عاملی اکتشافی نشان داد شش عامل اصلی بهعنوان مهمترین راهکار کلیدی برای ارتقای سطح سازگاری و مواجهه با خشکسالی در میان کشاورزان حوضه زایندهرود شناسایی شده است که در مجموع 71/88 درصد از واریانس متغیر وابسته پژوهش را تبیین کردهاند. ایـن عوامل به ترتیب اهمیت عبارتاند از: سیاستهای حمایت مالی- سازمانی (17/533 درصد)، آمـوزشی- ترویجی (12/946 درصد)، فنی- زراعی (12/421 درصد)، زیرساختی (10/697 درصد)، تقویت نهادهای اجتماعی (9/188 درصد) و تقویت مشارکت محلی (9/069 درصد).