تأثیر هشت هفته تمرینات حس عمقی بر هماهنگی حرکتی کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی شیراز، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 استادیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی شیراز، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
3 دانشیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی شیراز، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22059/jmlm.2018.238080.1278چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرینات حس عمقی بر هماهنگی حرکتی کودکان مبتلابه اختلال طیف اوتیسم مدارس شهر شیراز بود. روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی و طرح یک گروهه با مراحل اندازهگیری بود. شرکتکنندگان 16 نفر از کودکان 5 تا 12 سال با میانگین سنی 21/2±62/8 بودند که با توجه به نتایج حاصل از خرده آزمونهای برنینکس- اوزرتسکی به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل همگن شدند. آزمودنیهای گروه آزمایش بهصورت انفرادی تمرینات حس عمقی را بهمدت 24 جلسه در حالیکه گروه کنترل نیز به صورت انفرادی با همان تعداد جلسات، تمرینات معمول کاردرمانی را انجام دادند. بعد از اتمام دوره تمرین، پسآزمون برای هر دو گروه اجرا شد؛ نتایج حاصل نشان داد که در همه خرده مقیاسهای هماهنگی حرکتی: پگبورد، انداختن سکه در جعبه با دست برتر و دست غیر برتر، نخ کردن مهرهها، چیدن مکعبها رویهم، پرتاب توپ بههدف و دریافت توپ تفاوت معناداری بین گروهها وجود داشت. با توجه به بررسی و ارزیابیهای انجامشده در این پژوهش و معنادار شدن هماهنگی حرکتی درنتیجه تغییرات به وجود آمده در سیستم پردازشی و سیستمهای حسی-حرکتی این افراد، میتوان این نتیجهگیری را کرد که تمرینات حس عمقی موجب بهبود هماهنگی حرکتی در کودکان اوتیسم شده است.