بررسی تاثیر فعالیتهای رقابتی و غیررقابتی بر پرخاشگری کودکان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشد و تکامل و یادگیری حرکتی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
2 استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
3 دانشیار، دانشکده علوم ورزشی، گروه رفتار حرکتی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
doi
10.22038/jfmh.2019.14282چکیده
مقدمه: با توجه به اهمیت پرخاشگری کودکان و نوجوانان در پیش بینی مشکلات سازگاری روانی- اجتماعی آینده، پژوهش حاضر با هدف مقایسه تاثیر فعالیتهای رقابتی و غیررقابتی بر پرخاشگری کودکان 7 تا 9 و10 تا 12 ساله انجام شد.روشکار: جامعهآماری این کارآزمایی بالینی شامل 2200 دانشآموز پسر مدارس ابتدایی خلیلآباد در سال تحصیلی 95-1394 بودند. ابتدا به صورت تصادفی 4 مدرسه ابتدایی انتخاب و 200 دانشآموز با انتخاب تصادفی در گروه فعالیتهای رقابتی و گروه فعالیتهای غیررقابتی قرار گرفتند. پرسشنامه پرخاشگری کودک 11-7 ساله در مدرسه (فرم معلمان) به عنوان پیشآزمون در اختیار شرکتکنندگان قرار گرفت. طول دوره اجرای برنامه 12 هفته (هفته ای دو جلسه) بود. در انتهای مداخله از گروهها پسآزمون به عمل آمد. دادهها با استفاده از آزمون کواریانس چند متغیره تحلیل گردیدند. یافتهها: پس از حذف اثر پیشآزمون نمره پرخاشگری، تفاوت اثر تعامل گروه رقابتی ـ غیررقابتی با گروه سنی بر نمرههای پسآزمون معنیدار نبود (11/0 P= و 47/2 f (1,199)=).نتیجهگیری: بر اساس نتایج، فعالیتهای رقابتی و غیررقابتی تفاوت معنیداری در پرخاشگری دانشآموزان ندارند.