تحلیل تجربی انتقال حرارت در مشعل متخلخل خانگی
نویسندگان
1 گروه تبدیل انرژی، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 تربیت مدرس مهندسی مکانیک
3 گروه تبدیل انرژی دانشکده مکانیک دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22034/jfnc.2022.330590.1303چکیده
در تحقیق حاضر یک مشعل متخلخل خانگی با سوخت گاز طبیعی جهت برآورد انتقال حرارت و سطح آلایندههای آن مورد بررسی آزمایشگاهی قرار گرفته است. مطابق استاندارد ملی، یک ظرف استاندارِ حاوی آب جهت انجام آزمونهای بازده حرارتی، انتقال حرارت و آلایندهها مورد استفاده قرار گرفته است. محیط متخلخل مورد استفاده از جنس سیلیکون کارباید بوده و بر روی بستر آزمونی که به همین منظور طراحی و ساخته شده، نصب شده است. ظرف حاوی آب در طی یک فرایند گرمایشی و در محدودهی کاری از نرخ آتش مشعل، بیشترین بازده حرارتی خود را با مقدار 29% و برای فاصلهی منتخب D=1.5 cm بین سطح مشعل و کف ظرف بهدست آورده است. این بازده، با کمترین میزان انتشار آلایندههای NOx و CO که بهترتیب 2.2ppm و 4ppm است، نیز همراه است. همچنین انتقال حرارت همرفتی کف ظرف و دیوارهی آن بهترتیب 58% و 28% به همراه تابش از سطح و تابش شعله که بهترتیب 2% و 12% کلی انتقال حرارت را به خود اختصاص میدهند. در آزمایش دیگر با ثابت بودن توان حرارتی مشعل، نسبت همارزی مشعل مورد بررسی قرار گرفته و بیشترین بازده حرارتی، متناظر با φ=0.998 و برابر با 23.9% بهدست آمده است. بهدست آوردن محدودهی مناسب عملکردی مشعل متخلخل خانگی از سه جنبهی نسبت همارزی، نرخ آتش (توان) و میزان تولید آلاینده در کنار تحلیل انتقال حرارت از منظر جابجایی و تشعشع سهم اصلی این تحقیق است.