تحلیل و بررسی امنیت اجتماعی در مناطق شهری با مدل سازی معادلات ساختاری (مطالعۀ موردی: شهر اردبیل)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشتة جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه محقق اردبیلی، ایران
2 استاد گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری و روستایی دانشگاه محقق اردبیلی، ایران
3 دانش آموخته دکتری رشتة جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تبریز، ایران
doi
10.22059/jhgr.2019.258301.1007706چکیده
امروزه، شهرنشینی شتابان چه در کشورهای توسعهیافته چه در کشورهای درحالتوسعه، با ناهنجاریهای اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، و فضایی زیادی همراه است که سبب افزایش تضادها و نابرابریهای اجتماعی از یک سو و انحرافات، کجرویهای اجتماعی، و نزول امنیت از سویی دیگر در محیطهای شهری شده است. با توجه به اهمیت امنیت و لزوم بررسی و سنجش این مقوله در شهرهای کشورمان، تحقیق حاضر با هدف بررسی شاخصهای امنیت در سطح مناطق چهارگانة شهر اردبیل تهیه شده است. نوع تحقیق کاربردی و روش آن نیز توصیفی- تحلیلی است. دادهها و اطلاعات بهصورت پیمایشی (از طریق پرسشنامه با 384 نفر نمونه با روش نمونهگیری خوشهای (از مناطق چهارگانه) با سطح با اطمینان 95درصد) جمعآوری شدهاند. برای تجزیهوتحلیل دادهها و اطلاعات نیز از نرمافزار اسپیاساس، لیزرل، و مدل کوپراس (COPRAS) استفاده شده است. یافتهها نشان میدهد شاخصهای احساس امنیت مالی شهروندان با مقدار آمارة تی 4.23، احساس امنیت جانی شهروندان با مقدار تی26/5، احساس امنیت کالبدی با مقدار تی 59/4، و شاخص نقش نیروی انتظامی با مقدار تی24/2 در سطح کاملاً معنیداری قرار دارد و از ارتباط درونی نسبتاً مناسبی با هم قرار دارند. همچنین، نتایج حاصل از مدل کوپراس نیز نشانی میدهد که احساس امنیت مالی، نقش نیروی انتظامی، احساس امنیت کالبدی، و احساس امنیت جانی بهترتیب بیشترین تأثیر در احساس امنیت از دید شهروندان دارند. درنهایت، در بین مناطق چهارگانة شهر اردبیل منطقة 2 شهری با کسب بیشترین امتیاز (28/0Q=) در میان مناطق چهارگانة شهر در جایگاه اول قرار گرفته است.