سنجش آمادگی الکترونیکی بیماران/کاربران نهایی در حوزۀ سلامت بهمنظور ورود اپراتور موبایل برای ارائه خدمات سلامت همراه در شهر تهران
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه مدیریت کسبوکار، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22034/aimj.2024.227976چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی سنجش آمادگی الکترونیکی بیماران و کاربران نهایی در حوزۀ سلامت، بهمنظور ورود اپراتور موبایل برای ارائه خدمات سلامت همراه در شهر تهران صورت گرفته است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و به لحاظ روش، توصیفی ـ پیمایشی است. گردآوری دادهها از طریق پرسشنامه انجام گرفت. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان تعداد 384 نفر تعیین شد و انتخاب نمونه با روش نمونهگیری در دسترس صورت گرفت. بهمنظور تجزیهوتحلیل دادهها، از روش مدل معادلات ساختاری و نرمافزار آموس استفاده شد. بر اساس یافتههای پژوهش، تأثیر ابعاد مختلف آمادگی شامل آمادگی تکنولوژیکی، آمادگی انگیزشی، آمادگی مشارکتی، آمادگی اصلی و آمادگی اجتماعی، بر آمادگی الکترونیکی بیماران/کاربران نهایی حوزۀ سلامت معنادار است و تأیید میشود. این در حالی است که تأثیر بُعد آمادگی افراد تأیید نشد. با توجه به یافتههای این پژوهش، میتوان نتیجه گرفت که برای پیادهسازی موفق برنامههای سلامت الکترونیکی مبتنی بر موبایل، مواردی چون مفید بودن، عاملهای مؤثر بر اتخاذ و کاربرد این ابزارها، قابلیت عملکرد متقابل، مدیریت تغییر، کاهش ریسک، بازگشت سرمایه، محرمانگی و امنیت از حساسیت ویژهای برخوردار است.