سنجش آمادگی الکترونیکی بیماران/کاربران نهایی در حوزۀ سلامت به‌منظور ورود اپراتور موبایل برای ارائه خدمات سلامت همراه در شهر تهران

نویسندگان

1 کارشناس ارشد، گروه مدیریت کسب‌وکار، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

2 دانشیار، گروه مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

doi
10.22034/aimj.2024.227976
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی سنجش آمادگی الکترونیکی بیماران و کاربران نهایی در حوزۀ سلامت، به‌منظور ورود اپراتور موبایل برای ارائه خدمات سلامت همراه در شهر تهران صورت گرفته است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و به لحاظ روش، توصیفی ـ پیمایشی است. گردآوری داده‏ها از طریق پرسش‏نامه انجام گرفت. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان تعداد 384 نفر تعیین شد و انتخاب نمونه با روش نمونه‌گیری در دسترس صورت گرفت. به‏منظور تجزیه‏وتحلیل داده‏ها، از روش مدل معادلات ساختاری و نرم‏افزار آموس استفاده شد. بر اساس یافته‌های پژوهش، تأثیر ابعاد مختلف آمادگی شامل آمادگی تکنولوژیکی، آمادگی انگیزشی، آمادگی مشارکتی، آمادگی اصلی و آمادگی اجتماعی، بر آمادگی الکترونیکی بیماران/کاربران نهایی حوزۀ سلامت معنادار است و تأیید می‌شود. این در حالی است که تأثیر بُعد آمادگی افراد تأیید نشد. با توجه به یافته‌های این پژوهش، می‏توان نتیجه گرفت که برای پیاده‌سازی موفق برنامه‏های سلامت الکترونیکی مبتنی بر موبایل، مواردی چون مفید بودن، عامل‏های مؤثر بر اتخاذ و کاربرد این ابزارها، قابلیت عملکرد متقابل، مدیریت تغییر، کاهش ریسک، بازگشت سرمایه، محرمانگی و امنیت از حساسیت ویژه‌ای برخوردار است.