بررسی تأثیر طراحی آیرودینامیکی بر پارامترهای پروازی جرم نقطه‌ای هواسر ماوراء صوت

نویسندگان

1 مرکز تحقیقات آیرودینامیک قدر، دانشکده ی فنی و مهندسی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران.

2 مرکز تحقیقات آیرودینامیک قدر، دانشکده ی فنی و مهندسی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران.

3 مرکز تحقیقات آیرودینامیک قدر، دانشکده ی فنی و مهندسی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران.

4 مرکز تحقیقات آیرودینامیک قدر، دانشکده ی فنی و مهندسی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران.

doi
10.22060/mej.2021.20031.7156
چکیده

هواسرهای ماوراء صوت به عنوان سامانه‌های غیر قابل رهگیری و با قابلیت مانور عملیاتی بالا در سال‌های اخیر مورد توجه قرار دارند. از طرفی پرواز در محدوده‌ی بیشینه‌ی بازدهی آیرودینامیکی به علت تأثیر در افزایش برد و بالا بردن قابلیت مانور هواسر حائز اهمیت است. در این تحقیق بررسی پارامترهای پروازی هواسر ماوراء صوت شامل موقعیت و سرعت لحظه‌ای نسبت به پروفیل بدنه و مقدار زاویه‌ی اوج‌گیری با استفاده از روش تعیین مسیر پرواز جرم نقطه‌ای انجام شده است. نوع پروفیل بدنه با توجه به افزایش قابل توجه بازدهی آیرودینامیکی و سادگی باز طراحی سایر اجزاء، مقطع بیضی شکل انتخاب شده است. بررسی ضرائب آیرودینامیکی در عدد ماخ 6/7، دقت بالای روش نیوتونی اصلاح شده را به عنوان مبنای محاسبات نشان می‌دهد. نیروهای برآ و پسا در شرایط پروازی با تحلیل دینامیک سیالات محاسباتی برای افزایش دقت تحلیل تصحیح شده است. تغییرات لحظه‌ای ضرائب آیرودینامیکی در هر گام زمانی بسته به ارتفاع و عدد ماخ موجب استفاده از کوپل دو طرفه‌ای میان تحلیل آیرودینامیک و پرواز جرم نقطه‌ای شده است. نتایج افزایش 54 درصد در برد هواسر و 29 درصد در سرعت برخورد آن با کاهش ارتفاع بدنه را نشان می‌دهد. این مقادیر در بررسی‌های مربوط به شعاع انحنای دماغه 16 و 74 درصد و در مطالعه زاویه اوج‌گیری اولیه 44 و 25 درصد می‌باشد.