پیشنهاد پُرتفوی دوره‌های آموزشی حضوری و مجازی بر پایۀ مدل تصمیم‌‌گیری چندمعیاره

نویسندگان

1 استادیار، پژوهشکده فناوری اطلاعات، پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)، تهران، ایران

2 استادیار، پژوهشکده فناوری اطلاعات، پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)، تهران، ایران

3 دانشیار، پژوهشکده فناوری اطلاعات، پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)، تهران، ایران

doi
10.22034/aimj.2025.512982.1632
چکیده

برگزاری دوره‌های آموزش کوتاه‏مدت، به‏عنوان یکی از روش‌های کارآمد در توسعۀ دانش و توانمندسازی، به دو شکل حضوری و مجازی برگزار می‌شود برگزاری دوره‌های مجازی، از زمان همه‌گیری بیماری کرونا، در بسیاری از مؤسسه‏های آموزشی و پژوهشی انجام شد. ارزیابی کارآمدی این دوره‌ها با تمرکز بر شکل برگزاری آن‏ها، یکی از سؤال‏های اساسی است که پاسخ به آن می‌تواند مؤسسه‏ها را در انجام بهتر این رسالت یاری رساند. هدف اصلی این پژوهش، ارائۀ پرتفوی مطلوب برای دوره‌های آموزشی برای زمان پساکروناست و برای این منظور، لازم است تا اهداف سازمان از برگزاری دوره‌ها مشخص شود. برای این منظور، پس از مطالعۀ منابع کتابخانه‌ای، اهدافی که سازمان‌های مشابه از برگزاری دوره‌های آموزشی دنبال می‌کنند و همچنین سنجه‌های ارزیابی آن‏ها شناسایی شد و در گروه کانونی متشکل از مدیران آموزشی ایرانداک و خبرگان این حوزه به بحث گذاشته شد و در نهایت، شش هدف اصلی و همچنین سنجه‌های ارزیابی آن‏ها تعیین و با استفاده از روش تصمیم‏گیری چندمعیاره، اهمیت و وزن هر یک از اهداف و شاخص‌های تأثیرگذار، بر کارایی هر هدف مشخص شد. برای بررسی دقیق‏تر، دوره‌ها در شش حوزۀ موضوعی مختلف دسته‏بندی و تحلیل شد. نتایج نهایی نشان داد که در برخی از اهداف، دوره‌های حضوری و در برخی دیگر، برگزاری دوره‌ها به شکل مجازی نتیجۀ بهتری را داشته است؛ اما به‌طور کلی، برگزاری دوره‌های مجازی، خروجی بهتری به همراه داشته است.