پیشنهاد پُرتفوی دورههای آموزشی حضوری و مجازی بر پایۀ مدل تصمیمگیری چندمعیاره
نویسندگان
1 استادیار، پژوهشکده فناوری اطلاعات، پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)، تهران، ایران
2 استادیار، پژوهشکده فناوری اطلاعات، پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)، تهران، ایران
3 دانشیار، پژوهشکده فناوری اطلاعات، پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)، تهران، ایران
doi
10.22034/aimj.2025.512982.1632چکیده
برگزاری دورههای آموزش کوتاهمدت، بهعنوان یکی از روشهای کارآمد در توسعۀ دانش و توانمندسازی، به دو شکل حضوری و مجازی برگزار میشود برگزاری دورههای مجازی، از زمان همهگیری بیماری کرونا، در بسیاری از مؤسسههای آموزشی و پژوهشی انجام شد. ارزیابی کارآمدی این دورهها با تمرکز بر شکل برگزاری آنها، یکی از سؤالهای اساسی است که پاسخ به آن میتواند مؤسسهها را در انجام بهتر این رسالت یاری رساند. هدف اصلی این پژوهش، ارائۀ پرتفوی مطلوب برای دورههای آموزشی برای زمان پساکروناست و برای این منظور، لازم است تا اهداف سازمان از برگزاری دورهها مشخص شود. برای این منظور، پس از مطالعۀ منابع کتابخانهای، اهدافی که سازمانهای مشابه از برگزاری دورههای آموزشی دنبال میکنند و همچنین سنجههای ارزیابی آنها شناسایی شد و در گروه کانونی متشکل از مدیران آموزشی ایرانداک و خبرگان این حوزه به بحث گذاشته شد و در نهایت، شش هدف اصلی و همچنین سنجههای ارزیابی آنها تعیین و با استفاده از روش تصمیمگیری چندمعیاره، اهمیت و وزن هر یک از اهداف و شاخصهای تأثیرگذار، بر کارایی هر هدف مشخص شد. برای بررسی دقیقتر، دورهها در شش حوزۀ موضوعی مختلف دستهبندی و تحلیل شد. نتایج نهایی نشان داد که در برخی از اهداف، دورههای حضوری و در برخی دیگر، برگزاری دورهها به شکل مجازی نتیجۀ بهتری را داشته است؛ اما بهطور کلی، برگزاری دورههای مجازی، خروجی بهتری به همراه داشته است.