اثر تغییر اقلیم بر وضعیت خشکسالی تحت سناریوهای SSP3 و SSP5 با استفاده از روش فازی
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره،) قزوین، ایران.
2 دانشجوی دکتری مهندسی منابع آب، گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.
3 دانشیار، گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
doi
چکیده
با توجه به اهمیت شناخت روند و تغییرات خشکسالی تحت سناریوهای اقلیمی در آینده، هدف از پژوهش حاضر بررسی تغییرات ویژگیهای خشکسالی همچون درصد فراوانی دورههای خشک و تر و روند تغییرات خشکسالی براساس شاخص خشکسالی فازی (در مقیاسهای زمانی 3، 6 و 12 ماهه) تحت سناریوهای SSP 3_7.0 و SSP 5_8.5 از جدیدترین گزارش اقلیمی (CMIP6) است. لازم بذکر است که در تحقیق حاضر از دادههای 6 ایستگاه سینوپتیک واقع در حوضه آبخیز کارون طی دوره 2014-1991 به عنوان دوره پایه استفاده شده است و پایش شرایط خشکسالی طی سه دوره آتی شامل 2045-2020، 2072-2046 و 2099-2073 انجام شده است. نتایج حاکی از آن است که بهترین عملکرد دادههای اقلیمی در تخمین شاخص خشکسالی فازی در مقیاسهای زمانی 3 و 6 ماهه است، بطوریکه متوسط شاخص همبستگی در این دو مقیاس بیش از 0/90 و شاخص RMSE به 0/14 محدود شده است. علاوه بر این، پایش شرایط خشکسالی حوضه تحت سناریوهای اقلیمی در دورههای آتی حاکی از وجود روند افزایشی در سطح اطمینان 95 درصد، افزایش دورههای خشک و کاهش دورههای تر است. براساس نتایج، مقدار آماره آزمون ناپارامتری منکندال تحت سناریوهای SSP 3_7.0 و SSP 5_8.5 به ترتیب طی دوره 2072-2046 و 2099-2073 بیش از 1/64 برآورد شده است. بطورکلی نتایج نشان داد که مناطق شمالی، شمالغرب و غرب حوضه آبریز کارون بیشتر در معرض شرایط خشک قرار خواهند داشت. لذا با توجه به روند افزایش شاخص خشکسالی فازی به سمت شرایط خشک در ایستگاههای بروجرد، صفیآباد و کوهرنگ، خطر خشکسالی طی دورههای 2073-2099 و 2072-2046 در این ایستگاهها بیشتر است و ضروری است که برای مدیریت منابع آب و کشاورزی در این مناطق برنامهریزی و اقدام جدی انجام شود. نتایج این تحقیق میتواند در راستای اعمال سیاستگذاریها و برنامهریزی برای مدیریت پایدار منابع آب تحت تأثیر تغییر اقلیم مفید واقع شود.