تاثیر ریسک مالی کشوری و مؤلفههای تعیینکننده آن در صادرات صنعتی کشورهای در حال توسعه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مهندسی مالی، گروه مدیریت، واحد دهاقان ،دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران.
2 دانشیار، گروه مدیریت، واحد مبارکه ، دانشگاه آزاد اسلامی، مبارکه، ایران.
3 استادیار، گروه مدیریت، واحد دهاقان ،دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران.
doi
10.22054/joer.2025.83179.1242چکیده
در سالهای اخیر همزمان با افزایش همبستگی بازارهای مختلف، میزان ریسک مالی کشورهای در حال توسعه صادرکننده کالاهای صنعتی افزایشیافته است. هدف اصلی، ارزیابی میزان تأثیرپذیری صادرات صنعتی این دسته از کشورها از ریسک مالی کشوری و مؤلفه های تشکیلدهنده آن در مقایسه با عوامل سنتی تجارت دوجانبه نظیر اندازه اقتصاد، نرخ ارز حقیقی و مرز مشترک و مسافت است. در این مقاله از دادههای تابلویی برای دوره 2022 تا 2002 و در چارچوب مدل جاذبه و به روش حداکثر درست نمایی شبه پواسن (PPML) استفاده شده است. بر اساس یافتههای این مطالعه، شرایط ریسک مالی کشوری کشورهای در حال توسعه در مقایسه با سایر عوامل کلاسیک تجارت دوجانبه دارای بیشترین تأثیر است. این مطالعه همچنین نشان میدهد در میان مؤلفه های تعیینکننده ریسک مالی کشوری به استثنای ریسک بدهی خارجی، کاهش ریسک حسابجاری، بدهی خدمات، ثبات نرخ ارز و ریسک نقدینگی بینالمللی باعث رشد صادرات صنعتی کشورهای در حال توسعه میشود. از این رو، رویکرد ارزیابی ریسک مالی کشوری و مدیریت موثر آن برای کشورهای در حال توسعه صادرکننده کالاهای صنعتی، بسیار حیاتی است. بنابراین، پیشنهاد میشود سیاستهای مدیریت این ریسکها شامل شناسایی آنها، ارزیابی تأثیر بر تجارت و احتمال وقوع آن، اولویتبندی ریسکها، در نظر گرفتن نحوه مقابله با آن و توسعه اقداماتی برای غلبه بر آن برای به حداقل رساندن تأثیر منفی بر صادرات و جلوگیری از آن در آینده در دستور کار برنامهریزان و سیاستگذاران صادرات کشورهای در حال توسعه باشد.
