تعیین ظرفیت بهینۀ واحدهای فتوولتائیک برای مشترکین صنعتی غیر دولتی بالای یک مگاوات با در نظر گرفتن قواعد بازار برق ایران
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه برق، دانشکدۀ مهندسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران
2 دانشیار، گروه برق، دانشکدۀ مهندسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران
doi
10.22059/ses.2024.378041.1075چکیده
هدف کلی این مقاله، تعیین ظرفیت بهینۀ واحدهای فتوولتائیک برای مشترکین صنعتی بالای یک مگاوات مشمول مادۀ 16 قانون حمایت از تولید دانشبنیان در راستای کاهش هزینههای تأمین برق این مشترکین است. با توجه به گزینههای موجود در بازار برق ایران جهت تأمین برق مورد نیاز این مشترکین، این مقاله نوعی مدل بهینهسازی برای تعیین ظرفیت بهینۀ واحدهای فتوولتائیک و همچنین، تعیین سهم بهینۀ خرید توان از طریق قرارداد دوجانبه ارائه میدهد که دارای دو هدف کلی کمینهسازی هزینههای سرمایهگذاری و کمینهسازی هزینههای تأمین برق مشترکین صنعتی بالای یک مگاوات بخش غیر دولتی است. مدل پیشنهادی بر پایۀ ساختار تعرفۀ موجود در کشور ایران، برای محاسبۀ قبض برق مشترکین صنعتی مشمول که یک تعرفۀ ترکیبی است طراحی شده و شرایط اقلیمی استان خوزستان در محاسبۀ میزان انرژی قابل دریافت از واحد فتوولتائیک در نظر گرفته شده است. مسئلۀ بهینهسازی با استفاده از الگوریتم ژنتیک حل شده و برای یک مشترک صنعتی با دیماند قراردادی 2 مگاوات تحت سناریوهای مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. در همۀ موارد، نتایج بهدستآمده مؤثر بودن مدل پیشنهادی را نشان میدهد.
