نفوذ سیاسی و مذهبی و بازتاب آن در فضای معماری و تاریخنگاری (با تاکید بر خلجیان دهلی و صوفیان)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه تاریخ، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
2 دانشیار گروه تاریخ، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
3 دانشیار گروه تاریخ، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2025.557810.4362چکیده
دوره خلافت خلجیان در دهلی (قرن ۱۳ میلادی) شاهد تحولات سیاسی و فرهنگی مهمی بود که نقش صوفیان چشتی و سهروردیه در آن برجسته است. این مقاله به بررسی روابط میان سلسله خلجی و صوفیان، به ویژه تأثیر آنان بر مشروعیت سلطنت و سیاستهای حکومتی میپردازد. همچنین، محدوده نفوذ خلجیان در دهلی و مناطق اطراف، همراه با تحلیل حدود و ثغور شهر، مورد توجه قرار گرفته است. بخشی از مطالعه به معرفی آثار معماری برجایمانده از این دوره اختصاص دارد که نشاندهنده تأثیر تعاملات مذهبی، سیاسی و فرهنگی بر ساختار شهری و طراحی معماری است. یافتهها نشان میدهد که تعامل میان سلسله سلطنتی و صوفیان نه تنها به تحکیم قدرت سیاسی کمک کرده، بلکه به ظهور نمادها و فضاهای معماری ویژهای منجر شده است که بازتابدهنده همزیستی دین و حکومت در این دوره تاریخی است.