مدل ارزیابی تاثیر اقتصادی دانش ضمنی اعضاء هیئت علمی رشته مدیریت در دانشگاه های تهران

نویسندگان

1 کارشناس ارشد، گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

2 استادیار، گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

doi
10.22034/aimj.2023.211848
چکیده

اعضای هیئت‌علمی دانشگاه‌ها، یکی از منابع دانشی اصلی محسوب می‌شوند. ارزیابی تأثیر اقتصادیِ دانش ضمنیِ اعضای هیئت‌علمی دانشگاه‌ها، از طریق شناسایی و اندازه‌گیری شاخص‌های عملکردی فعالیت‌های آموزشی، پژوهشی و مدیریتی آنان در راستای افزایش مزیت‌های رقابتی دانش ضمنی، موجب تمرکز بهتر روی شاخص‌های تأثیرگذار اقتصادی خواهد شد. مدیریت دانش ضمنی اعضای هیئت‌علمی مراکز دانشگاهی، برای هدایت سرمایه‌های دانشی به‌سمت فعالیت‌های عملکردی با تأثیر اقتصادی، به یک مدل ارزیابی نیاز دارد. استراتژی این پژوهش پیمایش است و پس از بررسی پیشینه پژوهش با مطالعات منابع علمی، پرسش‌نامه ای طراحی و توزیع شد. روایی و پایایی پرسش‌نامه از طریق انطباق با منابع علمی و خبرگان و با تحلیل آزمون آلفای کرونباخ ارزیابی شد. ﺑﺮﺍی ﺗﺠﺰﻳﻪ‌ﻭﺗﺤﻠﻴﻞ ﺩﺍﺩﻩﻫﺎ در بخش آمار استنباطی، از روش تحلیل رگرسیون استفاده شد. نمونه آماری این پژوهش، اعضای هیئت‌علمی رشته مدیریت در دانشگاه‌های دولتی تهران بود و 104 نفر در این پژوهش مشارکت کردند. در این پژوهش، از بین 15 شاخص عملکردی دانش ضمنی، تأثیر اقتصادی 7 شاخص تأیید شد که عبارت‌اند از: دوره‌های توانمندساز، مقاله‌های منتشرشده، پروژه‌های تحقیقاتی، ایده و طرح نوآورانه/ تولید محصول آزمایشگاهی، موفقیت کاری/ برندسازی محصول، فعالیت در نوع شرکت‌های دانش‌بنیان و ارزیابی عملکرد پژوهشی. اما تأثیر اقتصادی 8 شاخص دیگر به تأیید نرسید که عبارت‌اند از: سنوات تجربه، سطح تحصیلات، تدریس دروس، استاد راهنما و مشاور پایان‌نامه و رساله، ثبت اختراع، تألیف و ترجمه کتاب، ارزیابی عملکرد آموزشی، ارزیابی عملکرد مدیریتی. در این مدل، ارزیابی اقتصادی دانش ضمنی، مبتنی بر مجموع امتیازهای شاخص‌های عملکردی اقتصادی ارائه شده است.