پایش فرونشست زمین با تحلیل سری زمانی پراکنش گرهای دائمی و تغییرات تراز آب زیرزمینی؛ (مطالعه موردی دشت سراب)
نویسندگان
1 استادیار گروه مهندسی نقشه برداری، دانشکده مهندسی عمران ، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
doi
چکیده
امروزه، فرونشست زمین پدیدهای شایع در بسیاری از مناطق جهان است که آثار مخربی بر روی شبکههای حمل و نقل، تأسیسات و سازهها دارد. هدف این مطالعه بررسی وضعیت فرونشست دشت سراب و ارتباط آن با تغییرات تراز آب زیرزمینی میباشد. دشت سراب از دشتهای دارای خطر بالای فرونشست استان آذربایجان شرقی معرفی شده است، با اینحال تاکنون مطالعهای برای بررسی ارتباط سطح ایستابی با فرونشست زمین بر اساس نقشههای نرخ جابهجایی زمین انجام نشده است. در این مقاله ابتدا به منظور افزایش دقت در تعیین جابهجاییها، روش تحلیل سری زمانی پراکنشگرهای دائمی و 36 تصویر Sentinel-1A در بازه 2017 تا 2020 استفاده شد و بیشینه نرخ فرونشست حدود 45- میلیمتر در سال در راستای قائم به دست آمد. بخشهای دارای بیشینه فرونشست دشت نیز مشخص شد. با استفاده از دادههای سری زمانی چاههای پیزومتری در فاصله سالهای 1383 تا 1398، مشخص شد در مناطق دارای فرونشست زیاد، کاهش چند متری سطح ایستابی وجود داشته، در حالیکه در مناطق فاقد فرونشست، تغییرات سطح ایستابی به شکل سینوسی بوده است. همچنین، با تهیه نقشه همافت سطح ایستابی در بازه زمانی سه ساله، همبستگی بین سطح ایستابی (متغیر مستقل) و جابهجایی سطح زمین (متغیر وابسته) مورد بررسی قرار گرفت. وجود معادله خط رگرسیون نشان داد، رابطه آماری بین سطح ایستابی و جابهجاییهای سطح زمین معنیدار است و رابطه مستقیم بین دو متغیر وجود دارد. بنابراین پایش مستمر میزان ذخایر آبهای زیرزمینی و کنترل برداشت آب، نقش مؤثری در پیشگیری از خطرات پدیده فرونشست خواهد داشت که لازم است در دستور کار قرار گیرد.