بررسی رابطه بین پنهانسازی دانش و هوش هیجانی : نقش میانجی استرس شغلی
نویسندگان
1 استادیار، گروه علم اطلاعات و دانششناسی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران
doi
10.22034/aimj.2024.486150.1610چکیده
هدف از اجرای این پژوهش، بررسی تأثیر پنهانسازی دانش بر هوش هیجانی با نقش میانجی استرس شغلی، در بین اساتید علوم پزشکی دانشگاه تهران است. روش پژوهش حاضر، توصیفی و از نوع پیمایشی و براساس هدف، کاربردی است. جامعۀ آماری پژوهش، اساتید علوم پزشکی دانشگاه تهران و نمونه پژوهش، 331 نفر بوده است. این افراد بهروش نمونهگیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات این پژوهش برای سنجش پنهانسازی دانش، پرسشنامه سرنکو و بونتیس بوده است. دادههای مورد نیاز برای سنجش پنهانسازی دانش، از طریق توزیع پرسشنامه جمعآوری شده است. این پرسشنامه حاوی 12 گویه است که در سه بخش پنهانسازی طفرهآمیز، گنگ بازی کردن و پنهانسازی منطقی طراحی شده است. برای سنجش هوش هیجانی، از پرسشنامه 16 گویهای هوش هیجانی وانگ و لاو و برای سنجش استرس شغلی، از پرسشنامه استرس شغلی 4 گویهای نتمیر و همکاران استفاده شد. پایایی پرسشنامه از طریق آزمون آلفای کرونباخ و روایی آن از طریق روایی همگرا و روایی واگرا به تأیید رسید. تحلیل دادهها با استفاده از شاخصهای آمار توصیفی، از جمله توزیع فراوانی و آمار استباطی و روش مدلسازی معادلات ساختاری از طریق اسمارت پیالاس انجام شد. یافتهها نشان داد که هوش هیجانی بر پنهانسازی دانش، تأثیر منفی و معنادار و بر استرس شغلی تأثیر منفی دارد. افزونبراین، استرس شغلی بر پنهانسازی دانش تأثیر مثبت و معناداری میگذارد. نتایج نشان داد که استرس شغلی بهعنوان یک میانجی کامل در رابطۀ بین هوش هیجانی و پنهانسازی دانش عمل میکند.