فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سازگاری با تغییر اقلیم در سازمان‌های رسمی کشورها نیازمند اصلاحاتی فرایندی است که بخش آب نیز از آن مستثنی نمی‌باشد . مقاله حاضر با تأکید بر لزوم ارتقاء حکمرانی آب کشور، ارتقاء شایستگی دستگاه رسمی این بخش، توجه به فرایندهای بی‌پشیمانی و تأکید بر رویکردی پایین به بالا، تلاش نموده است در مرزی نزدیک به اختیارات سازمان رسمی آب، فرایندهایی را برای سازگاری آن با تغییر اقلیم احصاء نماید. مهمترین یافته‌های این تحقیق عبارتند از: 1) در تولید اسناد بالادستی، فرایندی که در آن سازمان رسمی آب کشور بتواند مشارکت مؤثری بر کنترل بارگذاری­های جدید برمنابع آب داشته باشد به چشم نمی­خورد؛ 2) لازم است پدیده «تغییر اقلیم» در وزارت نیرو همراه با واژگانی مانند «بهره‌­برداری پایدار» و «ظرفیت بُرد» به رسمیت شناخته شود؛ 3) بسترسازی برای فرایندهایی که موجب ارتقاء «یادگیری سازمانی» شود، بشدت ضرورت دارد؛ 4) نیاز است تا مبحث «حکمرانی آب» متناسب با شرایط کشور تعریف و بسترهای قانونی و نهادی برای مدیریت مشارکتی فراهم آید؛ 5) ریسک و عدم قطعیت، بخش غیرقابل‌اجتناب پدیده تغییر اقلیم است. در همین راستا، ایجاد فرایندهای لازم برای مدیریت در این شرایط مانند ظرفیت‌­سازی برای تصمیم­‌گیری استوار ضرورت دارد؛ 6) لازم است قبل از هرگونه تغییر ساختاری، مبانی نظری رویکردهایی مانند «مدیریت جامع منابع آب» و «مدیریت چرخه هیدرولوژیکی در مقیاس مزرعه و حوضه» در دستور کار قرار گیرد، 7) نهایتاً اینکه چنین سازگاری مستلزم ادبیات جدیدی در سازمان رسمی آب و شکل­‌گیری نوع جدیدی از جهان‌­بینی در سطوح تصمیم‌­گیری و سیاست­‌گذاری کشور است.