فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هلو (Prunus persica L.) از خانواده گلسرخیان (Rosaceae) و از مهم‌ترین میوه‌های مناطق معتدله محسوب می‌شود. کیفیت میوه از عوامل مهم در گسترش و بازاریابی این محصول به شمار می‌رود. کاربرد برخی مواد شیمیایی و هورمونی نقش بسزایی در افزایش ماندگاری و کیفیت میوه‌ها دارند. آزمایشی به منظور ارزیابی امکان افزایش کیفیت میوه در دو رقم هلو «انجیری‌خونی» و «گجیرگانات» با استفاده از تیمارهای مختلف اسپرمیدین (0، 1 ، 3 و 5 میلی‌مولار) در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در چهار تکرار انجام شد. محلول‌پاشی اسپرمیدین 10 روز پیش از رسیدن تجاری (براساس شاخص مواد جامد محلول کل) بر روی درختان ده ساله هلو انجام و پس از برداشت، میوه‌ها به آزمایشگاه بیولوژی گلدهی و فیزیولوژی رشد و نمو میوه دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز منتقل و پارامترهای کیفی نظیر سفتی بافت میوه، مواد جامد محلول کل (TSS)، اسید قابل تیتراسیون (TA)، pH آب میوه، ویتامین ث، فنل کل، فلاونوئید کل و ظرفیت آنتی‌اکسیدان کل ارزیابی شدند. نتایج نشان داد اسپرمیدین اثرات معنی‌دار در سطخ 5% و 1% بر صفات کیفی میوه هلو دارد. در هر دو رقم سفتی میوه، اسید قابل تیتراسیون، فنل و فلاونوئید کل، ویتامین ث و آنتی‌اکسیدان کل میوه افزایش و pH میوه تا حدودی کاهش یافت. بیشترین سفتی بافت میوه، فلاونوئید، TSS و اسید قابل تیتر در رقم «گجیر‌گانات» و بیشترین مقدار فنل کل، آنتی‌اکسیدان و ویتامین C در میوه‌های رقم «انجیری‌خونی» مشاهده شدند. بیشترین مقدار در اسپرمیدین پنج میلی-مولار و کمترین مقدار آنها در میوه‌های شاهد ثبت گردید. در هر دو رقم بیشترین مقدار سفتی بافت میوه، اسیدیته قابل تیتراسیون و فلاونوئیدکل مربوط به تیمار 3 و 5 میلی‌مولار اسپرمیدین بود.