ارائۀ چارچوبی جامع برای مکانیابی مزارع هیبریدی بادیـ فتوولتائیک (مطالعۀ موردی: استان خراسان جنوبی)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه مهندسی سیستمهای انرژی پایدار، دانشکدۀ مهندسی انرژی و منابع پایدار، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استاد، گروه مهندسی سیستمهای انرژی پایدار، دانشکدۀ مهندسی انرژی و منابع پایدار، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/ses.2024.369625.1046چکیده
آلودگیهای زیستمحیطی، تغییرات اقلیمی و کمبود منابع سوخت فسیلی، از جمله عواملی هستند که باعث حرکت کشورها به سمت منابع تجدیدپذیر شدهاند. بین منابع تجدیدپذیر، سهم انرژی بادی و خورشیدی در تولید برق، در سالهای اخیر رشد زیادی داشته است. به دلیل ماهیت نامشخص و غیر قابل پیشبینی این منابع، استفاده از آنها به صورت منفرد، برای تأمین تقاضای بار، قابلیت اطمینان پایینی دارد. با ترکیب منابع بادی و خورشیدی و تشکیل یک سیستم انرژی تجدیدپذیر هیبریدی، قابلیت اطمینان سیستم بالاتر خواهد رفت و همچنین میتوان در برخی هزینهها صرفهجویی کرد. اولین و مهمترین مرحله در فرایند توسعۀ مزارع تجدیدپذیر، یافتن مکانهای مناسب و بهینه برای احداث این مزارع است. هدف این مطالعه، ارائۀ یک چارچوب جامع برای مکانیابی مزارع هیبریدی بادیـ فتوولتائیک در استان خراسان جنوبی است. برای نیل به این هدف، رویکرد تصمیمگیری چندمعیاره و سیستم اطلاعات جغرافیایی با یکدیگر ترکیب شدند. در این مطالعه برای استانداردسازی و وزندهی به معیارهای ارزیابی، بهترتیب از توابع عضویت فازی و روش فرایند تحلیل سلسلهمراتبی استفاده شد. نتایج این پژوهش نشان داد 02/0 درصد (54/36 کیلومتر مربع) از مساحت استان، پتانسیل بسیار خوبی برای توسعۀ مزارع هیبریدی بادیـ فتوولتائیک دارند.