ارائۀ چارچوبی جامع برای مکان‏یابی مزارع هیبریدی بادی‌ـ فتوولتائیک (مطالعۀ موردی: استان خراسان جنوبی)

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد، گروه مهندسی سیستم‏های انرژی پایدار، دانشکدۀ مهندسی انرژی و منابع پایدار، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 استاد، گروه مهندسی سیستم‏های انرژی پایدار، دانشکدۀ مهندسی انرژی و منابع پایدار، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/ses.2024.369625.1046
چکیده

آلودگی‏های زیست‌محیطی، تغییرات اقلیمی و کمبود منابع سوخت فسیلی، از جمله عواملی هستند که باعث حرکت کشورها به سمت منابع تجدیدپذیر شده‏اند. بین منابع تجدیدپذیر، سهم انرژی بادی و خورشیدی در تولید برق، در سال‏های اخیر رشد زیادی داشته است. به دلیل ماهیت نامشخص و غیر قابل پیش‌بینی این منابع، استفاده از آن‏ها به صورت منفرد، برای تأمین تقاضای بار، قابلیت اطمینان پایینی دارد. با ترکیب منابع بادی و خورشیدی و تشکیل یک سیستم انرژی تجدیدپذیر هیبریدی، قابلیت اطمینان سیستم بالاتر خواهد رفت و همچنین می‏توان در برخی هزینه‏ها صرفه‏جویی کرد. اولین و مهم‏ترین مرحله در فرایند توسعۀ مزارع تجدیدپذیر، یافتن مکان‏های مناسب و بهینه برای احداث این مزارع است. هدف این مطالعه، ارائۀ یک چارچوب جامع برای مکان‏یابی مزارع هیبریدی بادی‌ـ فتوولتائیک در استان خراسان جنوبی است. برای نیل به این هدف، رویکرد تصمیم‏گیری چندمعیاره و سیستم اطلاعات جغرافیایی با یکدیگر ترکیب شدند. در این مطالعه برای استانداردسازی و وزن‏دهی به معیارهای ارزیابی، به‌ترتیب از توابع عضویت فازی و روش فرایند تحلیل سلسله‌مراتبی استفاده شد. نتایج این پژوهش نشان داد 02/0 درصد (54/36 کیلومتر مربع) از مساحت استان، پتانسیل بسیار خوبی برای توسعۀ مزارع هیبریدی بادی‌ـ فتوولتائیک دارند.