اثربخشی درمان گروهی مبتنی بر ذهنآگاهی بر پیشگیری از عود در مردان وابسته به ماده محرک شیشه (متآمفتامین)
نویسندگان
1 دانشیار روانشناسی بالینی، گروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
2 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تربت جام، تربت جام، ایران
3 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تربت جام، تربت جام، ایران
doi
10.22038/jfmh.2018.10724چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان گروهی مبتنی بر ذهنآگاهی بر پیشگیری از عود در مردان وابسته به متآمفتامین انجام شد. روشکار: در این کارآزمایی بالینی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه شاهد، از بین افراد وابسته به متآمفتامین مراجعهکننده به مرکز درمان اعتیاد پویندگان هستی مشهد در سال 1396، 40 نفر پس از دوره سمزدایی با نمونهگیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمون و شاهد قرار گرفتند. گروه آزمون طی 9 جلسه، مدل پبشگیری از بازگشت بر پایه ذهنآگاهی را آموزش دیدند و گروه شاهد در این زمان در برنامه گروهدرمانی معمول مرکز شرکت کردند. پرسشنامههای پیشبینی از بازگشت و افسردگی بک را دو گروه، قبل و بعد از درمان و پرسشنامههای بهبود کلی بالینی و رضایتمندی مراجع را در پسآزمون تکمیل کردند. دادهها با استفاده از تحلیل کواریانس، آزمون تی و مجذور خی تحلیل گردیدند.یافتهها: درمان مبتنی بر ذهنآگاهی موجب کاهش میل (001/0=P)، احتمال مصرف مواد )003/0=P)، افسردگی (001/0=P) و افزایش بهبود کلی (032/0=P) گروه آزمون در مقایسه با شاهد شده است. بین رضایتمندی از درمان در دو گروه تفاوت معنیداری مشاهده نشد (893/0=P) اما تعداد افراد مبتلا به عود در گروه شاهد بیش از دو برابر گروه آزمون بود.نتیجهگیری: به نظر میرسد بهکارگیری درمان مبتنی بر ذهنآگاهی بر پیشگیری از عود مصرف متآمفتامین، موثر است.