تحلیل ساختاری ارتباط بین اعتیاد به اینترنت با شادکامی و متغیرهای شخصیتی در دانشجویان
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای تخصصی روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زاهدان، زاهدان، ایران
2 استادیار روانشناسی عمومی، گروه روان-شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
3 کارشناسی ارشد مشاوره، عضو هیات علمی موسسه تحصیلات عالی حکمت رضوی، مشهد، ایران
4 کارشناسی ارشد مشاوره، مدرس دانشگاه امام رضا (ع)، مشهد، ایران
doi
10.22038/jfmh.2018.10739چکیده
مقدمه: مطالعه حاضر با هدف تدوین مدل روابط اختلال اعتیاد به اینترنت، میزان شادکامی و ویژگیهای شخصیتی دانشجویان صورت پذیرفت.روشکار: روش مطالعه، همبستگی و جامعه آماری تمامی دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد در سال تحصیلی 95-1394 بودند. تعداد 384 نفر با استفاده از جدول کرجسی و مورگان و به روش نمونهگیری طبقهای نسبی تصادفی انتخاب و پرسشنامههای اعتیاد به اینترنت یانگ (IAT)، ویژگیهای شخصیتی نئو (NEO) و شادکامی آکسفورد (OHI) را تکمیل کردند. دادههای حاصل با استفاده از شاخصهای آمار توصیفی و تحلیل مسیر تحلیل شدند.یافتهها: نتایج نشان داد مدل تعدیل شده از برازش خوبی برخوردار است (15/1=χ2/df ، 02/0=RSMEA، 99/0=GFI ، 97/0=AGFI، 99/0= CFI). در این مدل از میان ویژگیهای شخصیتی، روانرنجورخویی با اعتیاد به اینترنت، رابطه مستقیم معنیدار داشت (18/0=R). همچنین روانرنجورخویی با واسطه شادکامی با اعتیاد به اینترنت رابطه مثبت معنیداری را نشان داد. به علاوه، بین باوجدان بودن و اعتیاد به اینترنت، رابطه منفی معنیداری به دست آمد (13/0- =R، 05/0P<).نتیجهگیری: با توجه به یافته های حاصل، تحلیل ساختاری متغیرهای شخصیتی و شادکامی، تصویر روشنتری از ارتباط بین سازههای روانشناختی و اعتیاد به اینترنت را نشان میدهد.