اثر خشک کردن توسط مواد جاذب رطوبت بر خواص کیفی زعفران
نویسندگان
1 هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی آموزش و منابع طبیعی خراسان رضوی
doi
10.22034/fr.2024.58042.1896چکیده
تاثیر مواد جاذب رطوبت بر خشک کردن زعفران بررسی شد. اثرات نوع ماده جاذب رطوبت (سیلیکاژل، زئولیت، خاکرس و بنتونیت)، سرعت هوای ورودی به خشککن (2/0، 4/0و 6/0 متر بر ثانیه) و دمای هوای ورودی به خشککن (30، 40 و 50 درجه سانتیگراد)، پس از عبور از ماده جاذب رطوبت، بر کیفیت زعفران بررسی شدند. مقادیر پیکروکروسین، سافرانال و کروسین زعفران خشک شده با این روش با دو روش خشک کردن اسپانیایی و سایه خشک (سنتی) مقایسه شدند. نتایج نشان داد سامانه خشک کن دارای سیلیکاژل سریعتر از بقیه ترکیبات (29 دقیقه) باعث خشک شدن زعفران شد. به دلیل قابلیت استفاده مکرر سیلیکاژل به عنوان ماده جاذب رطوبت انتخاب و در مراحل بعدی مورد استفاده قرار گرفت. هوای ورودی به خشک کن با دمای 30 درجه سانتیگراد و سرعت 6/0 متر بر ثانیه، باعث حفظ بیشترین مقادیر سافرانال (2/51) و پیکروکروسین (7/99) در زعفران شد. بیشترین مقدار کروسین (7/235) نیز در دمای 50 درجه سانتیگراد و سرعت 2/0 متر بر ثانیه اندازه گرفته شد. با توجه به تأثیر یکسان سرعتهای هوای 2/0 ، 4/0 و 6/0 متر بر ثانیه بر کیفیت محصول، سرعت 2/0 متر بر ثانیه به دلیل کاهش مصرف انرژی مناسب تشخیص داده شد. استفاده از دمای º C30 در خشک کردن، محصولی با کیفیت از نظر عطر و طعم ایجاد کرد. برای تولید کروسین (رنگ) بیشتر، نیاز به دمای بالا است. برای این منظور در انتهای خشک کردن زعفران دمای بالاتر (º C50) اعمال شد. کیفیت زعفران در روش استفاده از ماده جاذب رطوبت مشابه روش سنتی خشک کردن زعفران و نسبت به روش اسپانیایی بالاتر بود.