تأثیر تعدیل تجهیزات ورزشی بر اکتساب و یادداری مهارت حرکتی در کودکان 9 تا 10 ساله با تأکید بر ظرفیت حافظۀ کاری

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، واحد پردیس بین الملل، مشهد

2 استاد، گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 استادیار ، گروه رفتارحرکتی در تربیت بدنی، دانشکده تربیت بدنی دانشگاه فردوسی مشهد،مشهد،ایران

4 استادیار گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

doi
10.22059/jmlm.2017.214761.1142
چکیده

  هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر تعدیل تجهیزات در اکتساب و یادداری مهارت پرتاب آزاد بسکتبال در کودکان 9 تا10 ساله با تأکید بر ظرفیت حافظۀ کاری بود. 40 دانش‌آموز پسر به‌طور تصادفی انتخاب و براساس آزمون حافظۀ فراخنای ارقام وکسلر، به چهار گروه تعدیل تجهیزات و تجهیزات استاندارد، با ظرفیت حافظۀ کاری بالا و پایین تقسیم شدند. از قوانین مینی‌بسکتبال به‌عنوان مرجع استفاده شد. مرحلۀ اکتساب شامل10 جلسه و هر جلسه 4 بلوک و هر بلوک 15 کوشش بود، از آزمون پرتاب آزاد بسکتبال ایفرد به‌عنوان پیش‌آزمون و آزمون اکتساب استفاده شد و پس از یک هفته، آزمون یادداری به‌عمل آمد. در مرحلۀ اکتساب، نتایج تحلیل واریانس سه‌عاملی مرکب 2×2×2 (تجهیزات×حافظۀ کاری×آزمون) با اندازه‌گیری مکرر نشان داد که اثر تعاملی بین حافظۀ کاری (بالا و پایین) و آزمون (پیش‌آزمون و پس‌آزمون) بر عملکرد معنا‌دار است. همچنین اثر تعاملی بین تجهیزات (استاندارد و تعدیل‌شده) و آزمون (پیش‌آزمون و پس‌آزمون) بر عملکرد معنا‌دار است. درحالی‌که اثر تعاملی حافظۀ کاری، تجهیزات و آزمون بر عملکرد معنا‌دار نیست. در مرحلۀ یادداری، نتایج تحلیل واریانس دوعاملی مرکب 2×2 (تجهیزات×حافظۀ کاری) نشان داد که اثر اصلی و تعاملی حافظۀ کاری و تجهیزات بر عملکرد در مرحلۀ یادداری معنا‌دار است. نتایج نشان داد که اثر استفاده از تجهیزات در سطوح حافظۀ کاری بر عملکرد در هر دو مرحلۀ پیش‌آزمون و پس‌آزمون یکسان است. همچنین به‌نظر می‌رسد که اثر تجهیزات تعدیل‌شده بر عملکرد در آزمون یادداری در کودکان با حافظۀ کاری پایین بهتر از کودکان با حافظۀ کاری بالاست.