اکتساب و تحکیم یادگیری حرکتی رویهای در کودکان دچار اختلال هماهنگی رشدی
نویسندگان
1 مربی، گروه تربیت بدنی وعلوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، آذربایجان غربی، ایران
3 استادیار، گروه رفتار حرکتی، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران
doi
10.22059/jmlm.2017.219497.1176چکیده
کودکان دچار اختلال هماهنگی رشدی (DCD) گاه در اجرا و یادگیری مهارتهای حرکتی با مشکل مواجه میشوند. هدف تحقیق حاضر، بررسی روند اکتساب و یادگیری حرکتی رویهای در کودکان (DCD) است. از بین دانشآموزان پسر 12-8 سالۀ شهر تبریز، 12 کودک دچار اختلال هماهنگی رشدی و 12 کودک عادی همتا از نظر هوشی و سن تقویمی، بهصورت نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. از شکل تعدیلیافتۀ تکلیف پیگردی چرخان و متغیرهای زمان باقی ماندن بر هدف، زمان متوالی بر هدف، فاصله از هدف، فاصله از مسیر و فاز نسبی برای ارزیابی یادگیری حرکتی رویهای استفاده شد. شرکتکنندگان پس از تمرین در مرحلۀ اکتساب، آزمون یادداری فوری 10 دقیقه و آزمون تحکیم با تأخیر 24 ساعت را انجام دادند. نتایج تحلیل دادهها با تحلیل واریانس اندازهگیری مکرر نشان داد در مرحلۀ اکتساب بین دو گروه در زمان باقی ماندن بر هدف، فاصله از مسیر و فاز نسبی تفاوت معناداری وجود ندارد، ولی در زمان متوالی بر هدف، فاصله از هدف تفاوت معنادار است. در مرحلۀ یادداری در متغیرهای زمان باقی ماندن بر هدف و زمان متوالی بر هدف و فاصله از هدف تفاوت معنادار بود، ولی در فاصله از مسیر و فاز نسبی تفاوت معناداری وجود نداشت. بهطور کلی، یافتهها بیانگر آن است که با وجود عملکرد کم کودکان DCD در یادگیری حرکتی رویهای، آنان قادر به کسب الگوهای هماهنگی حرکتی بودند.
