بررسی دیدگاههای فعالان و منتقدان سینمایی کشور دربارة بیستوهشتمین جشنوارة فیلم فجر
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت رسانة دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری علوم ارتباطات دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات تهران
doi
چکیده
بیستوهشتمین جشنوارة بینالمللی فیلم فجر، در بهمن سال 1388 برگزار شد. پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات، در مصاحبههایی تخصصی با 32 تن از کارشناسان و فعالان سینمایی1[1] دیدگاههای آنها را بررسی کرده است. فعالان سینما مزیتهایی برای جشنواره قائلاند: 1. فضای رقابتی انگیزهبخشی به فیلمسازان برای تولید آثار پختهتر؛ 2. شناخت ضعف فیلمها و اصلاح نسبی پیش از نمایش عمومی؛ 3. شناخت موضوعات مورد اقبال مخاطبان و منتقدان؛ 4. فرصتی سالیانه برای تعامل و تبادل دیدگاهها درخصوص تحولات سینمای ایران. اغلب اهالی سینما معتقدند در مقطع کنونی تأمین هزینههای برگزاری و سازماندهی جشنواره به وسیله دولت میتواند برای سینمای ایران مفید باشد. اغلب فعالان اذعان دارند که برگزیده و تحسین شدن یک فیلم یا عوامل آن در جشنوارة فیلم فجر باعث اعتباربخشی به آن میشود. فعالان سینمایی، ضمن تأیید اکران همزمان فیلمهای جشنواره در شهرهای بزرگ، معتقدند سلیقه و ذائقة سینمایی جوانان شهرستانها ارتقا مییابد و باعث رشد و گسترش متوازن و متعادل سینما در کشور میشود؛ اگرچه بسیاری از آنان مخالف برگزاری بخش اصلی جشنواره در سایر شهرها بودند. اغلب تأثیر جشنوارة فیلم فجر را در اعتبار و جایگاه سینمای ایران در عرصة بینالمللی مثبت، اما اندک ارزیابی میکنند. از نگاه آنها روند برگزاری جشنـواره، اگرچه به دلیل تغییر مدیریتها در سالهای مختلف، افتوخیزهای بسیار داشته است، اما در مجموع، روبه رشد بوده است. 1. اسامی صاحبنظران در پایان گزارش ذکر شده است.