مقایسه اثربخشی زوجدرمانی هیجانمدار و زوجدرمانی به روش گاتمن بر فرسودگی زناشویی و تغییر سبکهای حل تعارض
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای مشاوره، دانشکده روان-شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، البرز، کرج، ایران
2 استادیار گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، البرز،کرج، ایران
3 استادیار گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، البرز،کرج، ایران
doi
10.22038/jfmh.2017.10034چکیده
مقدمه: این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی زوجدرمانی هیجانمدار و زوجدرمانی به روش گاتمن بر کاهش فرسودگی زناشویی و تغییر سبکهای حل تعارض انجام شد.روشکار: جامعهی آماری این پژوهش بالینی شامل زوجین مراجعهکننده به مراکز مشاوره و خدمات روانشناختی کرج برای حل اختلافات زناشویی بود. تعداد 18زوج که در پرسشنامه فرسودگی زناشویی پاینز نمرات بیشتری نسبت به میانگین داشته و همچنین، در نمرات پرسشنامه سبکهای حل تعارض آنها در سبک حل تعارض سازنده، کمتر از میانگین بود، با نمونهگیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمون و یک گروه شاهد جایگزین گردیدند. گروههای آزمون تحت 10 جلسه 120 دقیقهای هفتگی زوجدرمانی قرار گرفتند. دادهها با روش تحلیل واریانس (مانکوا) تحلیل شدند.یافتهها: زوجدرمانی گروهی هیجانمدار و روش گاتمن باعث کاهش فرسودگی زناشویی و تغیر سبکهای حل تعارض میشوند (05/0>P). همچنین، زوجدرمانی گروهی هیجانمدار از زوجدرمانی به روش گاتمن در کاهش فرسودگی زناشویی و تغیر سبکهای حل تعارض اثربخشتر است.نتیجهگیری: بر اساس یافتههای این پژوهش زوجدرمانی هیجانمدار و زوجدرمانی به روش گاتمن در کاهش مشکلات زناشویی زوجین، سودمند هستند و سبکهای حل تعارض مخرب را به سبکهای سازنده، تغییر میدهند.