بررسی کیفیت انتقال پیام در آموزش مجازی و حضوری از دیدگاه معلمان (مطالعه موردی: نرم‌افزار شاد برای کودکان 7تا11ساله)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری تخصصی، رشته علوم ارتباطات، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 عضو هیئت علمی، گروه علوم ارتباطات، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 عضو هیئت علمی، گروه علوم ارتباطات، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران

doi
10.22034/aimj.2022.338141.1494
چکیده

این پژوهش کمّی به‌روش پیمایشی اجرا شده است. هدف از اجرای آن، بررسی مقایسه‌ای دو نوع آموزش مجازی و حضوری از دیدگاه معلمان و از جنبۀ ارتباطات است که به‏طور خاص، بر نرم‌افزار آموزش مجازی شاد، در بین کودکان 7 تا 11ساله متمرکز است. جامعه آماری پژوهش، معلمان مدارس مناطق آموزشی غرب تهران، شامل مناطق 2، 5 و 10، در نیم‌سال تحصیلی 1401-1400 است. تعداد معلمان رسمی و پیمانی این مدارس 2381 نفر گزارش شده است که حجم نمونه، بر اساس فرمول کوکران معادل با 330 به‏دست آمد. با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای دومرحله‌ای (PPS) اعضای نمونه انتخاب شد. داده‏ها به‏کمک پرسش‎نامه ساخت‌یافته و توزیع آن میان نمونه آماری گردآوری شد. هر پرسش‎نامه حاوی 38 پرسش در مقیاس پنج‌سطحی لیکرت بود. اعتبار این پژوهش از طریق پرسش‌نامه پیش‌آزمون سنجش و با نمره آلفای کرونباخ 85/0 تأیید شد. بر اساس نتایج پژوهش، به عقیده معلمان، آموزش حضوری از نظر بسترهای ارتباطی، بازخورد و تعامل، برتر از آموزش مجازی است و فقط از نظر انتقال پیام، آموزش مجازی بر آموزش حضوری برتری دارد. بر اساس یافته‌ها، به‌منظور آموزش معلمان با شیوۀ انتقالِ بهترِ پیام‌هایِ عاطفی و آموزش زبانِ بدن به آنها، باید دوره‌هایی در دستورکار مدارس و آموزش‌وپروش قرار گیرد. دوره‌هایی از قبیل: استفاده از امکانات ارتباطات تعاملی چندرسانه‌ای، سبک و شیوه‌های جدید آموزشی و شیوه‌های نوین ارزشیابی دانش‌آموزان متناسب با آموزش مجازی.