بررسی کیفیت انتقال پیام در آموزش مجازی و حضوری از دیدگاه معلمان (مطالعه موردی: نرمافزار شاد برای کودکان 7تا11ساله)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی، رشته علوم ارتباطات، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 عضو هیئت علمی، گروه علوم ارتباطات، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 عضو هیئت علمی، گروه علوم ارتباطات، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران
doi
10.22034/aimj.2022.338141.1494چکیده
این پژوهش کمّی بهروش پیمایشی اجرا شده است. هدف از اجرای آن، بررسی مقایسهای دو نوع آموزش مجازی و حضوری از دیدگاه معلمان و از جنبۀ ارتباطات است که بهطور خاص، بر نرمافزار آموزش مجازی شاد، در بین کودکان 7 تا 11ساله متمرکز است. جامعه آماری پژوهش، معلمان مدارس مناطق آموزشی غرب تهران، شامل مناطق 2، 5 و 10، در نیمسال تحصیلی 1401-1400 است. تعداد معلمان رسمی و پیمانی این مدارس 2381 نفر گزارش شده است که حجم نمونه، بر اساس فرمول کوکران معادل با 330 بهدست آمد. با روش نمونهگیری خوشهای دومرحلهای (PPS) اعضای نمونه انتخاب شد. دادهها بهکمک پرسشنامه ساختیافته و توزیع آن میان نمونه آماری گردآوری شد. هر پرسشنامه حاوی 38 پرسش در مقیاس پنجسطحی لیکرت بود. اعتبار این پژوهش از طریق پرسشنامه پیشآزمون سنجش و با نمره آلفای کرونباخ 85/0 تأیید شد. بر اساس نتایج پژوهش، به عقیده معلمان، آموزش حضوری از نظر بسترهای ارتباطی، بازخورد و تعامل، برتر از آموزش مجازی است و فقط از نظر انتقال پیام، آموزش مجازی بر آموزش حضوری برتری دارد. بر اساس یافتهها، بهمنظور آموزش معلمان با شیوۀ انتقالِ بهترِ پیامهایِ عاطفی و آموزش زبانِ بدن به آنها، باید دورههایی در دستورکار مدارس و آموزشوپروش قرار گیرد. دورههایی از قبیل: استفاده از امکانات ارتباطات تعاملی چندرسانهای، سبک و شیوههای جدید آموزشی و شیوههای نوین ارزشیابی دانشآموزان متناسب با آموزش مجازی.