سنجش ترکیبات تقریبی و ارزیابی کیفی ماهیان تون هوور (Thunnus tonggol) و گیدر (Thunnus albacores) تخلیه شده در ساحل چابهار طی نگهداری در دو حالت یخ و انجماد
نویسندگان
1 گروه شیلات، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران.
2 گروه شیلات، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار
doi
10.22034/fr.2023.52378.1841چکیده
زمینه مطالعاتی: هوور و گیدر به عنوان ماده خام برای تهیه کنسرو استفاده میشوند، بنابراین شناسایی مناسبترین روش صید و نگهداری جهت حفظ کیفیتشان ضروری میباشد. هدف: در مطالعه حاضر ترکیبات تقریبی و کیفیت ماهیان تون هوور و گیدر تخلیه شده در ساحل چابهار بر مبنای نوع روش صید و شیوه نگهداری در شناورهای صیادی بررسی شدند. روش کار: پس از تخلیه ماهیان در ساحل بریس، بلافاصله آنها را به آزمایشگاه انتقال داده و مقادیر ترکیبات تقریبی (رطوبت، پروتئین، چربی و خاکستر) و شاخصهای شیمیایی کیفیت (pH، عدد پراکسید، تیوباربیتوریک اسید، شاخص آنیزیدین، تری متیل آمین و ازت فرار تام) در این ماهیان سنجش شدند. نتایج: در ماهی هوور صید شده با تور گوشگیر و نگهداری شده دریخ به جز خاکستر، میزان رطوبت، پروتئین و چربی در مقایسه با سایر گروهها بهطور معناداری کمتر بود (05/0p<). در ماهی گیدر به جز رطوبت سایر ترکیبات تقریبی بین گروههای مختلف تفاوت معناداری نداشتند (05/0p>). از بین شاخصهای شیمیایی میزان pH به جز در ماهیان هوور صید شده با تور گوشگیر و نگهداری شده در یخ و ماهیان گیدر صید شده با قلاب و نگهداری شده در حالت انجماد در سایر گروهها با یکدیگر تفاوت معناداری نداشت (05/0p>). مقدار عدد پراکسید، تیوباربیتوریک اسید و تری متیل آمین در گروههای صید شده با روش قلاب و نگهداری شده در حالت انجماد نسبت به سایر گروهها به طور معناداری پایینتر بود، اما شاخص آنیزیدین در تمام نمونههای ماهیان با یکدیگر تفاوت معناداری نداشت (05/0p>). میزان TVB-N در ماهیان هوور فاقد تفاوت معنادار و در ماهی گیدر به میزان 53/1 ± 21/13 میلیگرم در صدگرم در روش صید با گوشگیر و نگهداری در یخ بهطور معناداری بیشتر از سایر گروهها بود (05/0p<). نتیجه-گیری نهایی: در مجموع نتایج تحقیق نشان داد که ماهیان هوور و گیدر صید شده با قلاب و نگهداری شده در حالت انجماد دارای ارزش تغذیهای و کیفیت مناسبتری نسبت به بقیه گروهها هستند.