کاربرد تحلیل رویداد حساس در مستندسازی دانش ضمنی
نویسندگان
1 کارشناس برنامه ریزی آموزش شرکت برق منطقه ای خراسان
2 دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
چکیده
هدف اصلی این پژوهش کاربرد تکنیک رویداد حساس برای مستندسازی تجربیات کارکنان میباشد. برای دستیابی به این هدف از روش تحلیل شبکه بهمنظور شناسایی کنشگران کلیدی حائز تجربه و نیز تکنیک تحلیل رویداد حساس بهمثابه یک تکنیک مؤثر جهت گردآوری دادههای موردنیاز در فرایند ثبت و مستندسازی دانش ضمنی بهره گرفته شد. مطلعان کلیدی را کارکنان دانشگاه فردوسی مشهد تشکیل دادند. نخست، موقعیت کنشگران بر اساس شاخصهای مرکزیت در شبکه بهدست آمد و کنشگران محوری شناسایی شدند. در ادامه بهمنظور مستندسازی دانش ضمنی بهدستآمده در مواجه با رویداد حساس، مصاحبه با 9 نفر از کنشگران محوری در شبکه انجام شد. یافتههای حاصل از تحلیل مصاحبهها در دو دسته رفتارهای کار و ناکارآمد مدیران، کارکنان و سازمان ارائه شد. بدین ترتیب، در سطح مدیران مهمترین رفتارهای کارا که منجر به عملکرد مطلوب در مواجهه با رویداد حساس شدند عبارتند از: ویژگیهای شخصیتی، هدفگرایی، نهادینه کردن کار تیمی، انگیزش، گزینش هوشمندانه کارکنان و ایجاد همسویی در ذینفعان. همچنین، سبک مدیریت تیلوری بهعنوان مهمترین رفتار ناکارا که عملکرد کارکنان را تحتالشعاع قرار میدهد، شناخته شد. در سطح کارکنان جستوجوی هدفمند دادهها، بهکارگیری سازوکارهای اشتراک دانش، برنامهریزی، انگیزش درونی، ویژگیهای شخصیتی، کار تیمی و مشارکت ذینفعان بهعنوان رفتارهای کارا، و فشار کاری، نداشتن یک دیدگاه کلی از نتیجه، اصطکاک میان کارمندان جدید و قدیمی، استفاده از روش آزمونوخطا بهعنوان رفتارهای ناکارا شناخته شدند. در سطح سازمان نیز امنیت شغلی و رفتوآمد نیروی کاری بهعنوان عوامل مسبب رفتارهای ناکارا معرفی شدند.